Yirmi üç yaşında bir kış çöktü göğsümün tam ortasına,
Ben dünyayı avucumda sanırken meğer ne kadar kör imişim.
Gençliğim feda olurken bu ömrün o amansız yağmasına,
Kendi ellerimle umutlarımın önüne koca duvarlar örmüşüm.
Bir zamanlar ne çok hayalim vardı, göğe kollarımı açtığım,
Gencecik yaşımda sızım oldu adına ölüm denen o illet.
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta