Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Karlar yüreklerimize yağmış, bahar gelse ne yazar,
Yüreklerin ta üstüne, mezarlarımızı kazar,
Beklemekten çok yorulduk, artık olmuşuz bizar,

Geleceksen yüreklere, ne olursun geç gelme,
Yolunu beklemekten bak, gideceğim ölüme.

Asalet soyda değil, hayata bakış açısındadır.
Kendini bilen insan, yaradılışının farkındadır.

Barışı ve güveni, tesis eder adalet,
Adaletsiz olursa, vuku bulur adavet,
Muamele yansıtır, bilin ki niteliği,
Huzursuzluk yaygınsa, adavet eder avdet.

Kürtçülük ve Türkçülük ve daha niceleri,
Dünyada tekamülün, onlardır cüceleri,
Adem ne Türk ne Kürt, ne de başka kavimden,
Adem insanın hassı, varlığın incileri.

Paylaşımın adresi,
Birinci cihan harbi,
Çağdaşlıktı perdesi,
Garba oldular tabi.

Zalimi af edersem, zalimlerden olurum,
Hain olursam eğer, ihaneti bulurum
İnsanlıktan ayrılır, şeytanlaşır dururum,
Kötülükle nam yapar, nefretle anılırım.

Adı Ahmed(S.A.V.) ,
Alemlere oldu Rahmet,
Adı Mahmud(S.A.V.) ,
İnsanlığa oldu umud,
Adı Mustafa(S.A.V.) ,
Kainata verdi safa,

Tarihi öldürenler, keser kendi kökünü,
Yarına taşıyamaz, dünden kalan yükünü,
Cehalet kalıcıdır, böyle yapan insanda,
Yanlızca adı kalır, bildiğinin yekünü.

Tarife gerek var mı, kimdir diye utanmaz,
Kendini bilmeyenler Allahı da tanımaz,
Ne anlatırsan anlat, tüyleri bile tınmaz,
Sıfırı tüketenin, adı konmuş utanmaz.

Namaz oruç bir ibadet,
İbadet olmasın adet,
Şuursuzca yapılırsa,
Gelmez kimseye saadet.