Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Canım kızım canım oğlum
Selvi boylum güzel huylum
Sizsiniz hayat kaynağım
Masum yüzlüm asil soylum

Anlarsınız belki beni

Gülmek benim neyime

Acılardır mekanım

Gidemedim evime

Hayatta her ne varsa, gerçeğe bir merdiven,
Çıkılan basamaklar birer birer kaybolur,
Ateş yakar elini çare olmaz eldiven,
Ekilen neyse herkes, yalnızca onu bulur.

Önce insan diyorum, insan nedir onu bil,

Ne günlerdi yarab
Bir kızıl kıyamet kopmuştu sanki
Hortum mu desem
Yoksa tufan mı
Bir rüzgar kasırga misali
Çatısı uçmuş kiminin

ÇARKI FELEK DÖNÜYOR (FELEK:YÖRÜNGE)

Kimi zarar ettim der, kimisi etmekte kâr,
Kiminin işi mübah, kimisi de günahkâr,
Kimisi saf ve temiz, kimisi de sahtekâr,

Dualar etmek için eller açık Allaha,
Girmek istemiyorum, ah alarak günaha,
Mümin olarak ölmek, mümin için hedeftir.
Eğer zalim olursam, gerin beni çarmıha,

Yüceler yücesinin, elçiliğini yaptı,
Yıktın bütün putları, yalnız Allah'a taptı,
Cebrailden eksiksiz, dini mübini kaptı,

Hoş geldin gönlümüze, Ey Allah'ın elçisi,
Şu varlık aleminin, bozulmayan ölçüsü.

Her gecenin sabahı var,
Her varlık aramakta yar,
Her şey kontrol altında,
Bozulmaz bilirim ayar,

Namaz ateş olamaz,o Rahmanın huzuru,
Rahmana yönelenin,bozulmaz hiç huzuru.
Ateş şeytanın özü, cehennemin unsuru.
Yeter ki şirk olmasın, vardır insan kusuru.

Bu gece sokaktayım
Öyle karanlık
Öyle karanlık ve sessiz
Köpekler bile havlamıyor
Karınca yürüse duyacağım gibi
Korkuyorum