Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnsaniyim yaratana kul oldum,
Hakikatin çizgisinde, yol oldum,
Kimisine sağ, kimine sol oldum,
Ben bir aciz insaniyim, dinlerim.

Kendimi bilmekle geçer günlerim,

Arıyorum bir gönül, ehlini uzun zaman,
Baksın gözüme benim, dursun o anda zaman,
Madde kalksın ortadan, manayla dolsun zaman,
Günahkar bu kuluna, eman Allah'ım eman,

Nefis xwede na tırse,............Nefis Allah'tan korkmuyor,
Düxwazi jıra pırse,...............İster kendisine sorun,
Dıbem dıbem feam nake,......Diyorum diyorum anlamıyor,
Nefs hevale iblise.................Nefis İblisin arkadaşıdır.

Baw kalımı Ademe,..........Büyük babam Ademdir,
Ez kâlım ez gedeme,........Ben ihtiyar ben çocuğum,
Dıbem em bre hevın,........Dedim hepimiz kardeşiz,
Jı Ademu vi deme............Ademden bu güne kadar

İt it'le dolaşır,
İt it'e bulaşır,
İtliğin gereği,
İtliğe alışır,

Diyorum Ey Yönetici,
Sakın ha olma itici,
Yönetici olan kişi,
Olmalıdır eğitici.

Şairler de insandır,
Çabaları izandır,
Şairde duyarlılık,
Rabbimizden ihsandır.

Düşünmeden konuşanlar, kendi kendinden habersiz,
Düşünmek insan olmaktır, bunu bile bilmiyorlar,
Saldırmayı amaçlayan, fıtrattan uzak edepsiz,
Gördüm ki insan olmayı, kabullenemiyorlar.

Dostlarıma selam olsun,
Dostun dostu Allah olsun,
Dilerim ki Hak katında,
Duaları kabul olsun.

Kaf dağına çıkmasın, gurur yapan burunlar,
Sanılmasın ki biter, baş ağrıtan sorunlar,
Gurura kapı açan, bencillik şeytandandır,
Nasıl rahmetle ansın, söyleyiniz torunlar.