Ne sen beni anladın, ne de ben seni,
Sürükledi bir rüzgar, bizi bu güne,
Ya sen ya da benim, gülün dikeni,
Bakmak istemiyorum, inan ki düne
Neden hasret beni yaktı
Kemiklerimi eritti
Yar beni bırakıp gitti
Şimdi söyle ne yapayım
İster idim yare gidem
Bilirim nedenini ağaran saçlarımın
Bilirim cezasını işlediğim suçların
Lakin ne mümkün benim gönlümü mahkum etmem
Gözlerimden damla damla,
Yüreğim doludur gamla,
Yalnızlığa mahkum oldum,
Dertleşiyorum odamla.
Küstüm ben her şeye küstüm,
Göbeği kaşınmayan adama kusura bakmayın adam demem,
Ona hiç bir insanlık borcum yoktur, boşa istemeyin ödemem..
Kimseye duymayın öfke,
Sizi belaya uğratır,
Öfke sonunda ki keşke,
Nedamet ile ağlatır........İNSANİ
İnsanla maymun arasında akıl sorun,
Maymunlar bu sorunun hiç farkında değil,
Maymunda insan olmak için yoktur meyil,
Farkında olamayanlardır asıl sorun.
Yan demiş Rabbim o'na, asırlardır yanmakta,
Bir ateş gökyüzünde, herşeyi ısıtmakta,
Doğum gününden beri, görevi başındadır,
O ölünce bu dünya, kalacak karanlıkta.
ATEŞ BENİM KÜL BENİM
Ateş benim kül benim,
Acze düşen kul benim,
Gözyaşıyla oluşan,
Gördüğün her göl benim.




-
Sema Sefa
-
Atila Yalçınkaya
-
Ömer Yalçın
Tüm Yorumlarsüper bir dörtlük çok beğendim maaşaallah
Yürekten kopan bir fırtına imiş, şiiriniz.
Herdem arar babamızı yollarda gözlerimiz.
selam ve dua ile
Sevda Kenti'nin Öyküsü’nü dinlemek ister misin?
İstersen son şiirime bir göz at… Sevgilerle.