Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Elde bir kusur görsen, Dön kendini sorgula,
Bu kusur bende varmı, diye hemen vurgula,
Empati yap kendini, karşının yerine koy,
Sana olacakları düşün ve de kurgula.

Yanmış çadırı sayar,
Ne kural var ne ayar,
Duymayanın sorunu,
Her şeyi Allah duyar.

DUY BENİ

Özlemin içimi yaktı, kor ateşe dönüştü,
Vallahi de Billahi de, yanıyorum duy beni,
Yüreğim yerlere düştü, akbabalar bölüştü,

Bulunduğu yeri bilmeyen için nerden düştüğü önemli değil.
Hayalinin de sınırı belli değil, sonsuza doğru uzar,
Bulunduğu yeri bilenler ise, hayallerini gerçekler üzerine oturturlar, Düştüklerinde de düşüş ihtimali bırakırlar.

DÜN MÜYDÜ

Ne bülbül var ne serçe, ne de yeşil yapraklar,
Öyle yakın ki bana,gülümsüyor topraklar,
Bir muamma içinde, bilinmezde duraklar,

Senden uzak kaldıysam, sanma seni unuttum,
Sabır diye gönlümü, sustararak avuttum,
Gayrıya yüreğimi, kapatarak uyuttum,
Boğazım dokuz düğüm, her gün birini yuttum,
Halimden şikayetim, mümkün değil olamaz,
Seni sevmeyen gönül, bedenimde duramaz.

Yaptığın her bir işte önemlidir detaylar,
Detaylarda pusuda, beklemekte şeytanlar,
Ne özelini unut, ne de unut geneli,
Şeytan ile dost olur, sana kazık atanlar.

Çok çektim dünyanın, ben dertlerini,
Uzatmadı bir gün, bana elini,
Estirdi üstüme, hazan yelini,

Çekecek dertlerim, bitmedi gibi,
Zira görünmüyor, dertlerin dibi,

Devlet ve millet ikilemi yaşanmamalı,
Devlet var olsun diye, millet harcanmamalı,
Milletin yaşam şekli devlete yansımalı,
Millet kendi devletinde, kendini bulmalı,

Devenin neresi eğridir ki,
Devenin bundan yoktur haberi,
Yaratan deveyi de yaratmış,
Bu itirazın kimedir peki.