Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kamil mümin olmanın, yolu güzel ahlaktır,
Güzel ahlakın yolu, Peygambere uymaktır,
Peygamberin ahlakı, Kuran'ı yaşamaktır.
İnsanı kamil olmak, fıtratı yaşatmaktır.

Benim gibi kimse, sevemez seni,
Sen benim ilk aşkım, son durağımsın,
Hiç kimse bilemez, bendeki seni,
Hayata bağlayan, tek merak'ımsın.

Damarımda kan durdukça,

Sen sevmeden ne anlarsın, sakın deme seviyorum,
Gün gelir sen de yanarsın, bak beddua ediyorum,
Derdin yaktı bedenimi, iliklerime işledi,
Beni terk edip giderken, demedin ki gidiyorum.

İnsan ve iyi yaratılmıştır,
İnsana iyi aratılmıştır,
İyiyi aramayan kötüde kalmış,
Onun için ahiret karartılmıştır.

Akıl hayatın terazisi, ayarsızsa doğru tartmaz,
Kalibresi yapılırsa, asla hayatı karartmaz.

Bir dile düştü mü yalan,
İnancını eder talan,
Kimliğinden ibarettir,
Kişiden geriye kalan.

Eller duydu, sen duymadın kâlimi,
Anlamadın, bu perişan halimi,
Sen atmıştın bana en son çalımı,,
Söyle şimdi, kim tutacak elimden,

Yalvarmıştım, düşmeden ben bu hale,

Dünya dediğimiz tarla,
Islanır yağmurla karla,
Kimisi der kiracıyım,
Kimi meşguldur kumarla.

Kır artık zincirlerini,
Sonsuzluğa yelken aç,
Serbest kıl fikirlerini,
Umutlara tohum saç.

Niçin insansın bir düşün,

Bugün günlerden Pazar,
Kim ne okur ne yazar,
Kimi fıtrata tabi,
Kimisi ise azar.