Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Onun tanınmış lakabı Erbil,
Sen erbili bırak onu ker bil,
O kendi adına kurban olsun,
Olabileceği tek şey zibil.

Hangi birimiz istedik,gelelim diye dünyaya,
Kimse isteyerek gitmez, bilirim darı ukbaya,
Binmişiz bir alamete, giyoruz kıyamete,
Gidişlere bakıyorum, kimi atlı kimi yaya,

Femen yamel miskale zerretin hayren yereh,

Ağlayan yürekte, insanlık vardır,
İnsanı sevenler bana da yardır,
İnsanlık sevgisi yürekte hardır,
Mekanlar zamanlar engel olamaz.

Yusuf'un kardeşleri, kıskandılar Yusuf'u,
Allah'n takdiridir, Yusuf'a belletilen,
Parlaması dilenmiş, olmaz şems'in küsufu,
Köleyken vezirliğe, Yusuf'tur yükseltilen,

De ki hamd ettim Allah'a,
Girmem bir daha günaha,
Yüzümü döndüm Kâbe'ye,
Erişmek için felaha.

Yarın günlerden Cuma,
Tevbem vardır suçuma,
Az biraz zaaf görse,
Şeytan geçer hücuma.

YÜZÜM CAMA DAYALI

Sabah olmak üzere,
Ben hala penceredeyim,
Işıkları söndürmüş,
Bekleme seansıyla,

Esmer esmer baxıyor,
Bahan kafa taxıyor,
O kafa taxtıgını,
Kağıt gibi yaxıyor.

Esmerim Amed'lıdır,

Zafer
Çalışmaz seyredersen, boşa bekleme zafer,
Komutan mı sanmıştın, daha olmadan nefer,
Yaklaşımın sorunlu, gözünde kalmamış fer,

Aşam dedim aşamadım, dağlar bana engel oldu,
Dağların ardında yarim, saçını başını yoldu,
Elimde kırmızı gülüm, açamadan hemen soldu,

Dağlar dağlar zalım dağlar, yok mu sizin taptığınız,
Bilmez misin yarim ağlar, nedir bana yaptığınız,