Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Peygamber dört dörtlük insan,
Bu Rabbinden ona ihsan,
İyi insan olmak için,
Sev Rabbini insan isen.

İnsaniyim yaratana kul oldum,
Hakikatin çizgisinde, yol oldum,
Kimisine sağ, kimine sol oldum,
Ben bir aciz insaniyim, dinlerim.

Kendimi bilmekle geçer günlerim,

İrticanın manası men etmek tekamülü,
İslam bu tekamülün, bilin ki tek hamili,
Aydınlanma diyerek, inkara yönelenler,
Asfalt diye görürler, bataklıktaki mili.........İNSANİ

Güzel isim koymak ata görevi
Güzelden kastımız manadır elbet
Bilezse kalbidir Allahın evi
O eve dünyayı dodurur elbet

Bakarsın ismine çok derin mana

Benden rahatsız düzen,
Bizi ikame eder,
Dünyayı görüp gezen,
Hak düzen İslamdır der.

İslam nedir

Huzuru bulmaktır

Huzuru bulmak

Hattab’ın oğlu Ömer(R.A.) anlattı bu hadisi
Resulullah(S.A.V.) ile biz mescitte otururken
O anda bir yabancı geldi hemen içeri
Resulullahın(S.A.V.) hemen oturmuştum yanına
Aniden gelen adam oturdu karşısına
Elbisesi bembeyaz saçları kapkaraydı

İzahı mümkün değil, İslamla ırkçılığın,
Adam farkında değil, Anlamını kulluğun.

Ne bir ayet ne hadis, ırkçılığa yol vermez,
Irkçılığın tohumu, bu tarlada yeşermez.

Vardır Allah Yardır Allah,
İşlemişim türlü günah,
Senden gayrı yoktur kapım,
Yalnızca sendedir felah.

İstanbul surlarının hali permeperişan,
Bu surlar insanlığa, tarihten kalan nişan,
Seyirci kalınır mı, söyleyin bu duruma,
İhanet içindedir, konuşmayıp da susan.