Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Hiç belli olmaz kimin nasıl gelecek sonu,
Sağcılar ne çok severlerdi Barış Mançoyu,
Tekbirle beni uğrlayın dedi Cem Karaca,
Son nefesteki durumdur insanda ki konu.

Bütün insanlar yalnızca Rezzak olan Allaha borçlular,
Kendini Rezzak sananlar her kim olursa olsun suçlular.

Dünya pervane olmuş, güneşin etrafında,
Sünnetullaha tabi, fıtratının safında,
Tercih senin ey insan, önce düşün diyorum,
Sen neye pervanesin, kimler var tarafında.

Cinlerin de insan gibi, sorumlulukları vardır,
Cinlerin var olduğunu, bize bildiren Kurandır,
Ateşten yaratılmışlar, bizler gibi ruh taşırlar,
Boyutları bizden farklı, bizden ayrı varlıklardır,

Ez bı kesım bı xedime,.......................Ben kimsesizim, sahipsizim,
Çıma kes nayı malamın,.....................Niçin kimse evime gelmiyor,
Rojame gışti tarine,............................Günümüz hep kapkaranlık,
Çıma halı me nabinın,........................Niçin halimizi görmüyorlar,

Lımın bawo, lımın bawo,.....................Vay bana baba, vay bana baba,,

Senlik benlik kavgası,
Nefsin bitmez havası,
Fıtratın ikamesi,
Müminlerin davası.

YOL GÖSTERDİ
Her gün her an seferberim,
Aksın gözyaşım ve terim,
Ondan başka yok rehberim,

Her ne varsa Allah Kerim,

Her türlü davanın, peşinde yargı,
İster gerçek olsun, isterse kurgu,
Geç kalan yargıyla, biter mi ağrı,
Nasıl yanmasın ki, mağdurun bağrı,

İnsanla maymun arasında akıl sorun,
Maymunlar bu sorunun hiç farkında değil,
Maymunda insan olmak için yoktur meyil,
Farkında olamayanlardır asıl sorun.

Yan demiş Rabbim o'na, asırlardır yanmakta,
Bir ateş gökyüzünde, herşeyi ısıtmakta,
Doğum gününden beri, görevi başındadır,
O ölünce bu dünya, kalacak karanlıkta.