Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bakışın yaktı derunumu, sanırsın şemsin şuası,
Leb'inden düşen her kelime, Yusuf'un Hakka duası,
Bu bakış temizler gönlümü, siler yürekteki pası,
Bu aciz hep seni arıyor açık elimin ayası.

Hiç belli olmaz kimin nasıl gelecek sonu,
Sağcılar ne çok severlerdi Barış Mançoyu,
Tekbirle beni uğrlayın dedi Cem Karaca,
Son nefesteki durumdur insanda ki konu.

Bütün insanlar yalnızca Rezzak olan Allaha borçlular,
Kendini Rezzak sananlar her kim olursa olsun suçlular.

Cinlerin de insan gibi, sorumlulukları vardır,
Cinlerin var olduğunu, bize bildiren Kurandır,
Ateşten yaratılmışlar, bizler gibi ruh taşırlar,
Boyutları bizden farklı, bizden ayrı varlıklardır,

Dünya pervane olmuş, güneşin etrafında,
Sünnetullaha tabi, fıtratının safında,
Tercih senin ey insan, önce düşün diyorum,
Sen neye pervanesin, kimler var tarafında.

Ez bı kesım bı xedime,.......................Ben kimsesizim, sahipsizim,
Çıma kes nayı malamın,.....................Niçin kimse evime gelmiyor,
Rojame gışti tarine,............................Günümüz hep kapkaranlık,
Çıma halı me nabinın,........................Niçin halimizi görmüyorlar,

Lımın bawo, lımın bawo,.....................Vay bana baba, vay bana baba,,

YOL GÖSTERDİ
Her gün her an seferberim,
Aksın gözyaşım ve terim,
Ondan başka yok rehberim,

Her ne varsa Allah Kerim,

Her türlü davanın, peşinde yargı,
İster gerçek olsun, isterse kurgu,
Geç kalan yargıyla, biter mi ağrı,
Nasıl yanmasın ki, mağdurun bağrı,

Hesaba çekilmeden, hesap geldi önüme,
Nasıl nedamet duymam, günah dolu dünüme.

Yaptığım her eylemde, çıkarı gözetmiştim,
Allah rızası diye, yalandan söz etmiştim.

Mülkün sahibi Allah,
Yalnız ondadır felah,
Alnını vur secde et,
Sakın işleme günah.