Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Empati yapmayanın, imanında şüphe var,
Ele şaşı bakarken, kendine dört göz bakar.

Daldan alıç topladım,
İp attılar hopladım,
Dişim ağrıyor diye,
Dişe altın kapladım.

Yemyeşil alıç dalda,

Altım beton, duvarlar taş,
Dışım buzul, içim ataş,
Ruh aşk arar, bedenim aş,

Bu bedene azdır bu yük,
Aranan her şeyden büyük.

SÜNNETULLAH İŞLİYOR

Ne zaman geri gelir, ne de çekip gidenler,
Ruh Allaha yükselir, cevap bulur nedenler,
Direnmeler anlamsız, tüm sırlar orta yerde,
Mümin Hakka yönelir, nadim hata edenler.

Hem bedende ölmüyor,
O boyut değiştirir,
Yüce divanda sizi,
Bilin ki eleştirir.

Hayalimin sınırı, bildiklerim kadardır,
Rüyalarımda ise, bilincin altı vardır,
Ne rüya ne de hayal, sorumluluk yüklemez,
Sorumluluk sadece, bilinçle yapılandır,

Soğuk savaş yıllarının, ayaktaki bu eseri,
Hep kendine yontmaktadır, sanki nalıncı keseri,
Batının vurucu gücü, düşman hep yeşil kuvetler,
Müslümanların başına, bela olmuş bu serseri.

Soğuk savaş mı var artık, neden hala durmaktadır,

Şehadet şerbetini, içmeye sıra bekler,
Ser vermek için Hakka, yanmaktadır yürekler,
Rızai ilahiyi,dilemede şehitler,

Şehitlerle beraber bizi de haşret Rabbim,
Senin yolunda durmak, istemektedir kalbim.

Birer birer çevirdim, albümde sayfaları,
Acıyla hatırladım, çektiğim cefaları,
Yanağıma damladı, gözyaşı damlaları,

Anılar ah anılar, beni çok ağlattınız,
Anılar ah anılar, gönlümü dağlattınız.

Sağ da hakikat arar,
Sol da hakikat arar,
İkisi birbirine,
Vermekte büyük zarar.

Biri birine muhtaç,