Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Mutlular da bilmezler mutluluk nedir diye,
Onlar maddi refahı, mutluluk sanıyorlar,
Mutluluk ruhsal huzur, insan için hediye,
Huzuru kaybedenler, mutluluk arıyorlar.

Ne gün ne ay ne de yıl, getirmez gidenleri,
Bıraktılar giderken, yolda bekleyenleri,
Ne söz ne güç ne kuvvet, durduramaz bizleri,
Soluk alan her varlık, her gün gider ileri,

İstiyorsan iman et, tanı sen yaratanı,

Yaktın bakarak külüme ayan beyan
Tahayülatı mahvu perişan
Ne olur birazcıkda sen yan,sen yan

Haykırmak isyan etmek istiyorum inan
Nalanı figan taki asuman

Bencilliğin daniskası,
Değerlerin fukarası,
Üstün ırk bakış açısı,
İnsanlığın yüz karası.

Dini zorlama münafık artar,
Bilinmez artık kim neyi tartar.
Kemiyet yüksek, keyfiyet zayıf,
Kim neyi alır kim neyi satar..............İNSANİ

Allaha emanetsiniz,
Kötülüğe siz setsiniz,
Bu gün de niyet ettiniz,
Makbul olsun orucunuz.

Dokuz ay bekledim gözlerim yolda
Kurtuluşu buldum inan onlarda
Recep Şaban Ramazan aylarında
Rahmet rüzgarları esti bizlere

Hani ilk gül açar müjdeler bize

BOZUK SAAT
Ben senin adınla yoğruldum,
Seni ilah bildim vuruldum,
Ben bozuk saat olacaktım,
Senin ayarınla kuruldum,

İSLAMCILIK

Sorgulamak istemişler, bazı kalem erbapları,
İslamcılıkla ilgili, zikredilen esbapları,
Zaviyeler konumlarla arzı endam etmekteyken,
Bitti diye düşünenler, yok saymakta subapları.

Ne sen bilirsin sofi olduğumu ne de ben,
Beni benden de iyi bilir beni var eden,
Sofiyim diye bir söz, inan çıkmaz dilimden,
Aczimi fark edersem, başka bir şey istemem.