Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Diyarbakır-10
Taşın toprağın senin tarih kitabı gibi
Çevrildikçe sayfalar sanırsın sabi gibi
Sende tarih yazıldı savaştı fırtınalar
Dimdik duran surları asrın makamı gibi

Bir kuş olup uçsam Diyarbekire,
Dolaşsam şehrimin semalarında,
Rastlamam bilirim, onda bir kire,
Kendimi bulurum, simalarında.

Kurumuş bak boğazım haykırmaktan hep sana
Ne olur bir lahzacık dönüversen sen bana
Hayatın ikamesi senin bakışındadır
Bir kez olsun demedin nasılsın diye bana

Seni ben her anımda oturtmuşum gönlüme

İlk ders Edebiyatmış,
Öğrenci derste yatmış,
Öğrencinin üstüne,
Hocası bir su atmış,

Dersimiz Matematik,

Kapım her zaman açık, yaralı gönüllere,
Adağım vardır benim, döndüğün gün ellere,
Dönmene odaklandım, bekliyorum gelmeni,
Adağın ben olurum, güldüğün gün ellere.

Ecel bir gün gelip kapını çalsa
Nerden geldin diye soracakmısın
Zamanın dolupta canını alsa
Bu can benimdir diyecekmisin

Dönmeyen ne vardır ki bu dünyada, felekler bile dönmektedir,
Görmek istiyorsan eğer aynada, o da nefsini öldürmektir,
Melekler bile gıpta etmekteler, niçin döndüğünü bilene,
Bedenin dönmeye dönmektedir, asıl ruhunu döndürmektir,

Dön, dön, dön, dönebildiğin kadar dön, yüzünü de kalbini de dön,

EVRENİN DİNİ

İslam evrenin dini,
Tanı önce Rabbini,
Rabbini tanımayan,
Tanıyamaz kalbini.

Bizi sen insan yarattın
Maddemize mana kattın
Akılla bizi donattın
Elhamdülillah Ya Allah

Sen gönderdin bu dünyaya

Elif benim gönlümde,bir ideal bir arzu,
Layık olmak isterim,O'dur özlediğim su,
İrademi vermişim,Eliftedir tapusu,
Fedadır canım O'na olmaz bunun sorgusu,