Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Zannettim ki sensizim

Sensiz ve kimsesizim

Beni bıraktığında

Rüzgarlar getirdiler, kapkara bulutları,
Simsiyaha boğdular, görünen ufukları,
Solukları kestiler, daralttılar ruhları,

Hadi yağ yağacaksan, indir göğü yerlere,
Yeşert tüm gönülleri, hüzünlü gönüllere,

Çekip gittin dünyamdan, beni virane kıldın,
Aklımı aldın başımdan, deli divane kıldın,
En koyu yalnızlığa, mahkum eyledin beni,
Gözlerim bugulandı, beni girane kıldın.

Sensiz olmuyor elbet bu dünyanın tadı
Seninle olmaktır mü'minlerin muradı
O'nun Mustafa,Ahmet,Muhammeddir adı
Şefaat eyle acize ya Resulallah

Sensin kainatın o en güzel kokusu

Kervanlar yollara dizilmiş gider,
Yollar bitmeyince, ömürler biter,
Sevda rüzgarları, kervanla göçer,

Kervanın peşine takılacağım,
Pazarda tartılıp, satılacağım,

Keskin sirke küpüne zarar
Eğer istiyorsanız yarar
Sakin olun ve sakin bakın
Keskinliğinizi bırakın
İrdeleyin ve de düşünün
Neden demeyin takdiri bilin

Eğitim şart, eğitim şart,
Vicdanlara eğitim şart,
Eğitilemeyenlere,
Verilmeli kırmızı kart,

Takva sahibi olanlar, üstünlük taslamayanlardır.
Dönüp kendine baktığında, asla kasılmayanlardır.

KURTULUŞTADIR
Nefsi öne süren şeytanı lain,
Nefis anlamaz ki bu varlık hain,
Basit isteklerle çıkar karşına,
Arka planında hazırdır mayın.
...

Aslandı kükrüyordu, hiymen olmuştu evren,
Doğum günü olmuştu, sanki on iki eylül,
Dün dündü bu gün bugün, bomboştur artık çevren,
Asıl hesap gününde, daha olursun melül.