Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ararım seni dağlarda,
Gelmiş geçmiş tüm çağlarda,
Hem ölende hem sağlarda,

Ararım seni ararım,
Kendime döner sorarım,

ARTVİN

Miralay Şükrü Bey, hiç pes eder mi,
Artvini almadan, çekip gider mi,
İster Gürcü olsun İster Rus olsun,
Artvin alınmadan, savaş biter mi.

Doğduğum gün, bebek dediler bana,
Nimetleri verdin, elbette cana,
Süt içtim anamdan, ben kana kana,
Allahım af eyle aciz kulunu,

Bahçemize gül diktim,
Dibinden ayrık söktüm,
Anam bana darılmış,
Gittim elini öptüm.

Pişmanız deseniz de, kaydınız geçti asra,
Boşuna mı söylendi, bade harabül basra,
Millet bağırıyorsa, çok bastınız nasıra,
Yıkmak bir anlık iştir, yapmak sığmaz bin asra.

Kapım her zaman açık, yaralı gönüllere,
Adağım vardır benim, döndüğün gün ellere,
Dönmene odaklandım, bekliyorum gelmeni,
Adağın ben olurum, güldüğün gün ellere.

Dönmeyen ne vardır ki bu dünyada, felekler bile dönmektedir,
Görmek istiyorsan eğer aynada, o da nefsini öldürmektir,
Melekler bile gıpta etmekteler, niçin döndüğünü bilene,
Bedenin dönmeye dönmektedir, asıl ruhunu döndürmektir,

Dön, dön, dön, dönebildiğin kadar dön, yüzünü de kalbini de dön,

Seyre daldım, şu dünyanın çarkını,
Günden güne, göremedim farkını,
Yaşım geçmiş, çoktan bilin kırkını,

Dünya yalan, hayat yalan ben yalan,
Var git sen de yalanlarla oyalan,

Dünyayım diye güvenme,
Senin de sonun gelecek,
Dönmekte olan çarkının,
Dişlileri kırılacak,
Toprağından ve suyundan,
Hiç bir eser kalmayacak,

Dünya siyasi olarak, depremler yaşamaktadır,
Doğum sancıları gibi, sesler ayyuka çıkıyor,
Birileri diş bilerken, birileri koşmaktadır,
Yenilik yaptım diyenler, eski olanı yıkıyor,