Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Neden çağırmıyorsun, beni kendi yanına,
Gireceğim belkide,ben toprağın bağrına,
Bir daha zor görürsün,çağırsan da gelemem,
Belki bu son görüşüm,belki çıkmam yarına.

Yaşamışım ölmüşüm,sevmemiş isen beni,

Bakışların anlamlı, arkasında neler var,
Hani bana demiştin, seni seviyorum yar,
Senden mi etkilendi, sert esmekte rüzgarlar,

Suçumu bilebilsem, özür dileyeceğim,
Sen sevmesen bile, ben seni seveceğim.

Karanlıktan korkmayın, onun Rabbide Allah,
Karanlıkta da olsa, günah her zaman günah,
Hiç bir mekan Allaha, elbet kapalı değil,
Bilin ki bir günaha, edilmeli bin gün ah.

Çürüdü toprakta kemikler,
Çürümez bellekte emekler,
Seni görmedikleri halde,
Evet tanımakta bebekler.

En güzel söz hakkı gerçek sahibine teslim eden sözdür,
Çünkü söz insana kendisini ifade etsin diye verilen bir ihsandır,
Peygamberlerin bütün sözleri güzeldir,
Ancak bütün sözlerin üstünde en güzel söz vahyi ilahidir,
Sözü ihsan edenin sözüdür.
Ondan daha güzel bir söz yoktur.

Darê darê bın darê ziynê............................Ağaç ağaç ağaç altı Ziynet

Tenı mamı pır sarê ziynê..............................Tek kalmışım çok soğuk Ziynet

Huna te hunı germê ziynê............................Sen sıcak kanlısın Ziynet

Bir şehir ki bir memba-i Nebidir
Bir şehir ki dünden daha sabidir
Bir şehir ki elbet Hakka tabidir
Ruha Ruha can verirsin her ruha

Söz olmadan sahip çık söylenene,
Tahir olanı indir düşüncene,
Söz oldu mu çıkar senden tutulmaz,
Görmen için gerek yoktur ölmene.

Sarhoş başı dönen insandır,
Dünya habire dönmektedir,
Dünya döndükçe dönmekteyiz,
Hala sarhoş olamamışsa insan,
İyi bilsin ki ölmektedir.

Şeref şerefsizlerin eline düştüyse eğer
Bütün yaşananlar için artık sebep aranmaz
Şerefli olanların çektiği bundanmış meğer
Şerefsize arsızlık yolsuzluk nedir sorulmaz

Kaybetmemelisin kişilik ve karakterini