Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her sabah yeni baştan başlarım ben hayata,
Hayattan kaçış için uyku olur bir sota,
Elbet farklı olurdu, koyabilseydik kota,

Boynumuzda bir iple, zaman bizi çekmekte,
İster git ister gitme, yerde sürüklemekte.

Bugün günlerden Hava,
Herkes girmiş sınava,
Sınavdaki başarı,
Sanılmasın bedava.

Bir şehir ki bir memba-i Nebidir
Bir şehir ki dünden daha sabidir
Bir şehir ki elbet Hakka tabidir
Ruha Ruha can verirsin her ruha

Söz olmadan sahip çık söylenene,
Tahir olanı indir düşüncene,
Söz oldu mu çıkar senden tutulmaz,
Görmen için gerek yoktur ölmene.

Sarhoş başı dönen insandır,
Dünya habire dönmektedir,
Dünya döndükçe dönmekteyiz,
Hala sarhoş olamamışsa insan,
İyi bilsin ki ölmektedir.

Çürüdü toprakta kemikler,
Çürümez bellekte emekler,
Seni görmedikleri halde,
Evet tanımakta bebekler.

En güzel söz hakkı gerçek sahibine teslim eden sözdür,
Çünkü söz insana kendisini ifade etsin diye verilen bir ihsandır,
Peygamberlerin bütün sözleri güzeldir,
Ancak bütün sözlerin üstünde en güzel söz vahyi ilahidir,
Sözü ihsan edenin sözüdür.
Ondan daha güzel bir söz yoktur.

Darê darê bın darê ziynê............................Ağaç ağaç ağaç altı Ziynet

Tenı mamı pır sarê ziynê..............................Tek kalmışım çok soğuk Ziynet

Huna te hunı germê ziynê............................Sen sıcak kanlısın Ziynet

Ew çı ar'ı ser dılımın,............................Bu ne ateştir yüreğimin başında
Venda buye delalımın,........................Benim sevgilim kaybolmuş,
Delal jı mın geyyidiye,..........................Sevgilim benden küsmüş,
Bı hevn mayı ew çawımın,....................Uykusuz kalmış gözlerim.

Çekip gidersen eğer, dayanamam ölürüm,
Kimsesiz biri diye, sessizce gömülürüm,
Beni bırakma sensiz, hem sensiz hem kimsesiz,
Delirmiş bir şekilde, sokakta görülürüm.

Sakın ha gitme dedim, sensiz ben ne yaparım,