Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ezanın nağmeleri, gökyüzünü kuşattı,
Gökten sağnak şeklinde, Rahmet yere ulaştı,
Melekler yeryüzünde, dileklere dolaştı,

Yanlız sana el açar, senden yardım dilerim,
Yanlız dilimle değil, yüreğimle isterim,

Adın bile farklıdır, yoktur eşin benzerin,
Şu kalbimin içinde, özeldir senin yerin,
Ben ne ölçüler bildim, nice sarraflar gördüm,
Mümkün değil ölçemez, bilmeyenler değerin

Bahar mısın, yaz mısın,
Şiir misin saz mısın,
Yanakların al olmuş,
Yoksa sen kiraz mısın,

Kijan zıman dıbı bıra bı,
Başti lıher zımanda başı,
Xırabi lı her zımanda xırabı,
Xedı teala gışti zımana zanı,
Bı iznı xedı zıman hatıye dıne,
Ew çı vırvırı veyı,

Aşk karşısında sermestim bugün,
O hem aşk hem aşkı yaratandır,
İstemem aşktan an dahi sürgün,
Dünyayı aşk ile donatandır.

Dıngıl hava havuzunda
Bir karpuz var omuzunda
Oruç tutmak çok sevaptır
Diyarbakır temmuzunda

Aşefçiler çarşısı var

Ben bir ürkek geyik gibi, avcıdan kaçmaktayım,
Aslında ölü gibiyim, yine saklanmaktayım,
Doğum yerim bu topraklar, yabancı da değilim,
Hayatıma göz dikene, hayretle bakmaktayım,

Bilmem ne istiyor benden, nedir bu kin bu nefret,

Muhatabı bi hitabı evladü iyal,
Bütün dertlerine olurum ben de meyal,

Mebde i men yanar idin tüm dertlerime,
Asla istemezsin bela gelsin serime,

Cahildir cehlinde ehil,
Ne söylesen fayda etmez,
Kendince haklıdır cahil,
Haznesinde yalan bitmez.

Perdenin arkasında, kukla oynatan eller,
Takkesi düşmese de, belli değil mi keller.