Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ne olur artırmayın, hüznümüz siz geceler,
Ben zaten dert doluyum, taşırır dertler beni,
Bütün her şeye rağmen, yuva buldu serçeler,
Serçenin garipliği, kararttı bak gecemi.

Nefes alıyorsan, sanma vakit geç,
Sahte ilahlardan, uzaklaş vazgeç,
Önüne serilmiş bir sürü yol var,
İnsan olabilmenin yolunu seç,

Sorumluluk insanı insan yapan olgudur,
Gereğini ifa da, içindeki dolgudur,
Dolguyu düşürmeyin, dolgunuzun düşmesi,
Boş teneke misali, anlamsız bir çalgıdır.

Çocuklar aldı karneyi,
Kimi zayıf kimi iyi,
Üzüntü ile neşeyi,
Yaşıyor bütün çocuklar,

Çok yıllar geçti aradan,haber almadım,
Çok hicran aktı yaradan,derman bulmadım,
Alnımda ki bu yazıdan,kurtulamadım,
Yapışmış olan karadan,ayrılamadım.

Tanımakta zorlanırsın, ben ben değilim,

Hasret ne zaman biter,
Neler çektik biz neler,
Birini devirince,
Çıkar başka engeller,

Git
Hadi
Çekil önümden
Çek git başımdan
Seni görmek değil
Varlığını bile hissetmek istemiyorum

Benim gibi sizde sorun
Kimim diye kendinize
Kimim,neyim,nerden geldim
Dönüp bakın dününüze

Dünlerine güvenenler

Hatanı anladıysan, neden dönmezsin bana,
Kapımı kapatmadım, her an açıktır sana,
Gurur mu yapıyorsun, gel diyorum duysana,

Gurur çıkmaz sokaktır, sevenler gurur yapmaz,
Sevgi yolu açıkken, seven çıkmaza sapmaz.

Kapkara gözlerin,üzüm habbesi,
İsterim yanımda,olsun nefesi,
Kulağıma gelsin,yumuşak sesi,
Hem tatlı hem şirin,güzel huylusun,
Selviye benzersin,uzun boylusun.