Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ay yüzlüm yüzünde gördüm parlayan nuru

Nasılda korumuşsun o sarsılmaz onuru

Gönlündeki sıcaklık yansımış suratına

Sen benim babamsın hayat kaynağım

Hayatımda inan tek dayanağım

Yokluğun içimi,inan yakmakta

Nefes alıyorsan, sanma vakit geç,
Sahte ilahlardan, uzaklaş vazgeç,
Önüne serilmiş bir sürü yol var,
İnsan olabilmenin yolunu seç,

Ne olur artırmayın, hüznümüz siz geceler,
Ben zaten dert doluyum, taşırır dertler beni,
Bütün her şeye rağmen, yuva buldu serçeler,
Serçenin garipliği, kararttı bak gecemi.

Sorumluluk insanı insan yapan olgudur,
Gereğini ifa da, içindeki dolgudur,
Dolguyu düşürmeyin, dolgunuzun düşmesi,
Boş teneke misali, anlamsız bir çalgıdır.

Benim gibi sizde sorun
Kimim diye kendinize
Kimim,neyim,nerden geldim
Dönüp bakın dününüze

Dünlerine güvenenler

Muhammed (A.S) Allahın(C.C) elçisidir
Ubudiyetin temsilcisidir
Hakkın mutlak tebliğcisidir
Alemlerin şefaatçisidir
Mananın bize habercisidir
Meleklerin ziyaretçisidir

Çok yıllar geçti aradan,haber almadım,
Çok hicran aktı yaradan,derman bulmadım,
Alnımda ki bu yazıdan,kurtulamadım,
Yapışmış olan karadan,ayrılamadım.

Tanımakta zorlanırsın, ben ben değilim,

Çocuklar aldı karneyi,
Kimi zayıf kimi iyi,
Üzüntü ile neşeyi,
Yaşıyor bütün çocuklar,

Hasret ne zaman biter,
Neler çektik biz neler,
Birini devirince,
Çıkar başka engeller,