Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Aramıyorum artık, derdimin ayarını,
Yanmakta bulmuşum ben, bu derdimin harını,
Bir gönül ki yanmazsa, sevdim diyebilir mi,
Tüttürmeli her zaman, yüreğinin narını,

Söyler misin sen bana, nereden gelmektesin,
Öyle yumşak ve serin, eserken gülmektesin,
Bilmiyorum belki de, haşin görülmektesin,

Sakın baban gelmesin, yalnızca sen es bana,
Adın rüzgar mı senin, neler diyorlar sana,

Ne zalime,
Ne de mazluma,
Dini sorulmaz,
Hiç bir din,
Zulmü onaylamaz,
Bilinmeli ki,

Ben sana gül dedim, sense ağlattın,
Yüreğimi sundum, közde dağlattın,
Ölmeden öldürdün, kara bağlattın,

Bana yaptığının, adıdır zulüm,
Zulmün acı acı, tadıdır ölüm.

Ellerimde kelepçe,
Yapışkan bant ağzımda,
Üstümüze geliyor,
Buldozerler ve kepçe,
Savunma mı o da ne,
Fayda vermez dilekçe,

Ayrılığı çekmeyenler, ne anlasın ayrılıktan,
Ölümün ikizi gibi, belli olur gayrılıktan,

Ah ayrılık vah ayrılık, ettin sen beni perişan,
Umudum da tükenirse, senden kalmaz bende nişan,

AĞLAMA SEN

Gözlerinden yaş döküldü,
Beli önüne büküldü,
Yüreğine dert ekildi,
...

Seni öylesine çok özlemişim,
Gelirsin diyerek yol gözlemişim,
Bilmemiş bilmemiş, hiç bilmemişim,
Giden geri gelmez, ah bilmemişim.

Ah annem ah annem, içim yanıyor,

Ay yüzlüm yüzünde gördüm parlayan nuru

Nasılda korumuşsun o sarsılmaz onuru

Gönlündeki sıcaklık yansımış suratına

Sen benim babamsın hayat kaynağım

Hayatımda inan tek dayanağım

Yokluğun içimi,inan yakmakta