Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Zamanı durdurmak mümkün mü,mümkünmü söyle bana

Gönlümü dindirmek mümkün mü,mümkün mü söyle bana

Bırakta haykırsın susmasın,susturma yüreğimi

Çöküntü eşiğinde zamanın insanları
Yalpaladı yürürken ayakları ve kolları
Beyne giren virüsler bombaladı akılları
Hafıza sürünmekte unutu yaşananları

Hafızada hastalık unutturdu kimliğini

Sensizliği yaşıyorum,
Yaşanmadan anlaşılmaz,
Yaraları kaşıyorum,
Kanamadan ulaşılmaz,
Sınırımı aşıyorum,
Yoksa aşka bulaşılmaz,

Artık yanımda değil, yüreğimin incisi,
Yüreğim paramparça, onu çok özlüyorum,
Muhtacım varlığuna, olsaydım dilencisi,
Dönmese de ben onun, yolunu gözlüyorum,

Yüreğine yakınsan, mesafe yoktur sana,
Yüreğinden uzaksan, şeytan biner ensene.

Yüzümde göz izin kaldı, silemiyorum,
Ne oldu diyene cevap, veremiyorum,
Geri dön de al izini, diyemiyorum,

Bu izlerimin dermanı, gözlerindedir,
Gözüm yoluna dikildi, izlerindedir,

EVİNAMIN SEVGİLİM

Çawı gel ser me dınerı,
Mıra dıben çı degerı,
Evinamın venda buye,
Dıbem evin bese verı.

Gece bitti, geldi sabah,
Beklentimiz olsun selah,
Fıtratımıza uyalım,
Arkasından gelir felah.

Dünya İçin Diz Çökme

Ne uzatmak elindedir, ne de ömrü kısaltmak,
Kulun yapacağı ise, kendi kendini tartmak,
İstiyorsan ştiraz et, olanı kabullenme,
Takdire boyun eğersin, boşadır hava atmak,

DÖNDÜKÇE DÖNÜYORUM

Bundan gayrı belimi doğrultmam mümkün değil,
Ne fakirlik ne deprem,beni böyle yıkmazdı,
Gururum sorun yaptı, diyorum artık eğil,
Gururuma uysaydım, ruhum hiç ayıkmazdı.