Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

YAKARSA YAKSIN

Güneşi al karşına,
Yürü güneşe doğru,
Tekamülün şarjına,
Cevaplanan tek sorgu.

Her Cuma gibi yine,
Bugün ictima vardır,
El açıp dua edecek,
Yalnızca Allah yardır.

Bana canım diyordun,
Nasıl bırakıp gittin,
Öyle çok seviyordun,
Neden bu hale ittin.

Anam anam can anam,

Senin gördüğün ve görebileceğin, işin sadece bir boyutu,
Somutu bile tam bilemezken, nasıl bileceksin soyutu,
İnsanoğlu müşahhasın peşindedir, öğrenmeye çalışır,
Hadi söyle bakayım, ne kadardır şu kainatın ebatı,

İnsani değerler için, tüm insanlar yarışalım,

Söyleyin bu kavga niçin, küsmeyelim barışalım,

Üstünüm diyen olursa, hep birlikte karışalım,

Yoktur anlayışları yoktur tahammülleri

Güç yetiştirseler bir an yakarlar gölgeleri

Sen yok sayabilirsin Rabbim var sayıyorsa

Empati yapmayanın, imanında şüphe var,
Ele şaşı bakarken, kendine dört göz bakar.

Soğuk savaş yıllarının, ayaktaki bu eseri,
Hep kendine yontmaktadır, sanki nalıncı keseri,
Batının vurucu gücü, düşman hep yeşil kuvetler,
Müslümanların başına, bela olmuş bu serseri.

Soğuk savaş mı var artık, neden hala durmaktadır,

Daldan alıç topladım,
İp attılar hopladım,
Dişim ağrıyor diye,
Dişe altın kapladım.

Yemyeşil alıç dalda,

Altım beton, duvarlar taş,
Dışım buzul, içim ataş,
Ruh aşk arar, bedenim aş,

Bu bedene azdır bu yük,
Aranan her şeyden büyük.