Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

DİYARBEKİR SURLARI

Surdan sura atladım,
Çok dolmuştum patladım,
İçimi düktüğümden,
Vallahi rahatladım, diloy diloy diloy loy,

İnandık iman ettik, Allah her şeye kadir,
Ef'al dediğimiz şey, bizden olmakta sadır,
Hakkın ilmidir elbet, kainatı kuşatır,

Diyebiliyorsan de, Allah bilemez beni,
O her şeyi bilmekte, eski veyahut yeni,

Okulu açılmış düzenbazların,
Onlar sahibidir büyük hazların,
Yolmak amaç olmuş, sanki kazların.
Kendi halinde olana ezil diyorlar

Ezman be sterk nabe,
Kekımın jı xwevn rabe,
İrozi sübe buye,
Gelo bese şiyarbe.

FARKI YOKTUR

Sensiz geçen ömrümün farkı yoktur ölümden,
İniltiden başka ses, çıkar mı hiç dilimden,
Görüntüm anlatmıyor, ruhum iflas ediyor,
Sensiz geçen ömrümün, farkı yoktur ölümden.

Maske ile dolaşır, ülkemizde masonlar,
Hiç kimseler sanmasın bu insanlar masumlar,
İblis bile şaşırır, bunların yaptığına,
İblisin ürettiği,ülkemizde fasonlar.

İnsan suretinde olmak, insanı insan yapmaz,
İnsan gibi insandan, güzellikleri kapmaz,
Gözünde hep at gözlüğü, nefis çizgisinde sabit,
Hatasında ısrarcıdır, doğru yola asla sapmaz.

Ey fikri sabit kardeşim, ne olursun bak çevrene,

DÜZE ÇIKAR

Hakka olalım tabi,
Ya yetişkin ya sabi,
Müminin rehberidir,
Yaratanın kitabı.

Elde bir kusur görsen, Dön kendini sorgula,
Bu kusur bende varmı, diye hemen vurgula,
Empati yap kendini, karşının yerine koy,
Sana olacakları düşün ve de kurgula.

Yanmış çadırı sayar,
Ne kural var ne ayar,
Duymayanın sorunu,
Her şeyi Allah duyar.