Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ana dil tercih değildir, yaratanın ikramı,
Yönetimden beklentimiz, bitirin bu dramı.

BİTİRİR

Müminim diyen insanlar, hemen dönmeli fıtrata,
Çözüm öze dönmektedir, gayrısı zulüm getirir,
Kişi fıtratı dışlamaz, inanıyorsa sırata,
Aksi hem inancını hem insanlığını bitirir.....İNSANİ

Bilirim sen Rabsin ben bir acizim,
Sen varken diyemem ben çaresizim,
Kaldır şu dünyadan bitsin hacizim,
Beni benliğimden uzak tut Ya Rab.

BİSMİLLAH

Hakka yönlendirir sözü,
Korur haramlardan gözü,
Kıbleye dönderir yüzü,
Gönlümüzde ki Bismillah.

Gel gel gel yine gel demiş Mevlana,
Ne mutlu aradığını bulana,
Güzelliği mutluluğu paylaşana,
Ruhuna nakşedip, devrim yapana,

Dünya dönüyor bak biz de dönelim,

Bu gece sokaktayım
Öyle karanlık
Öyle karanlık ve sessiz
Köpekler bile havlamıyor
Karınca yürüse duyacağım gibi
Korkuyorum

BENİM ADIM

Size mi kalır sandınız, yaşadığım bu topraklar,
Benle beraber düştüler, dalarda olan yapraklar,
Yüzünüze tükürecek, gezdiğim bütün sokaklar,
Benim adım Ahmet Kaya, artık yokum dünyanızda,

Gerçekleri savunmak, takdir amaçlı olmaz,
Kişilikle ilgili,hayata bakış açım,
Erdemin terazisi, yalan yanlışla dolmaz,
Kendime saygı duymak, asıl benim amacım.

Ben Diyarbekirliyem keko,

Diyarbekirli,

Ben bağrı yanıgam,

BENDE(KUL)
Mevlana olmuştu, Kurana bende,
Olmam mı elbette, olurum ben de,
Bendeyim demekle, bende olunmaz
Hayatına yansır, gör edebinde.