Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Birden gayrı sayı bilmem,
Birden türemiş sayılar,
Biri bir bilen kardeşler,
Bire doğru yürüyelim

Birer birer özledim, o çekip gidenleri,
Beni böyle perişan, derbeder edenleri,
Onlar gitmeye gitti, gitme sırası bende,
Birer birer özledim, o çekip gidenleri.

Bana bir harf öğretenin elbet kölesi olurum

Onun emrine girerim hizmet edeni olurum

Onu sözünü dinlerim onun bendesi olurum

Bütün kelimeler bir gönül için,
Geliniz gönül yıkmaktan vazgeçin
BİR GÖNÜLSE BİR ALEME BEDELDİR
Acizin alemde varlığı niçin.

Biri sana yanlışını,
Seni kırıp ta dökmeden,
Kendi fikri bakışını,
Sana empoze etmeden,

BİR KIŞ GİBİSİN

Mutlu olmak için seni sevmiştim,
Hüzne kanat çırpan, bir kuş gibisin,
Ne hayaller kurmuş, ne söylemiştim,
Baharı bilmeyen, bir kış gibisin.

Mendilim kenarı,
Özledim nazlı yarı,
Bu hasret yaktı beni,
Yeşildim oldum sarı.

Mendilim ıslak benim,

Sen parafin ol, ben de fitil olayım,
Sen eriyorsun, bırak ben de yanayım,
Herkes uyanık, ben nasıl uyuyayım,
Sen yere yapıştın, bırak ben de biteyim,
Varı vereyim, olmayanı dileyeyim,
Seni yaşatmak için gerekirse ben öleyim.

Esecekse bırak essin rüzgarlar,
Yağacaksa bana yağsın, yağmurlar,
Sahili parçalayacak, dalgalar,

Söyleyecek sözüm kalmadı benim,
Ağlarım arkamdan, çoktur gülenim.

BIRAKIN HALİME

Beni ben olmaktan, çıkardı dertler,
Tanınmaz bir haldı, şimdi görüntüm,
Her yer namert dolu, nerede mertler,
Dimdik ayaktaydım, yerde süründüm.