Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

YÜREĞİME KARALARI BAĞLADIM

Baharlardan eser yok, habire kar yağıyor,
Yağmur göklerden değil, gözlerimden akıyor,
Ben terhis oluyorum, senin olan dünyandan,
Nerede kaldın diye, toprak bana bakıyor.

Kendisini beğenenler, çevreden bekler alaka,
Etrafında dolaşanlar,aynı tiynette yalaka.

Gönlüme dargınım, dinlemez beni,
Bir türlü kendimi anlatamadım,
Ben yare vurgunum, olmaz nedeni,
Yarime sözümü dinletemedim.

Nasıl anlatayım, sana bilemem,

ALDANANLAR

Şu nefsine aldananlar,
Doyum nedir bilmiyorlar,
Ölmez gibi davrananlar,
Sanmayın ki ölmüyorlar.

Güneş battı, batırdı beni hüzne,
Doyasıya, bakamadım yüzüne,
Ne mehtap var, ne yakamoz ne mine,
Doyasıya, bakamadım yüzüne,

Beni sardın, gecenin çilesine,

Gecenin saat biri,
Sessizce dışarıyı seyrediyorum,
Bakıyorum ne in var ne cin,
Ne de ortada top oynayanlar,
Ara sıra bir polis otosu geçiyor,
Bazen de yolcu taşıyan taksiler,

Sevmeyi yaratanı seven, bilsin ki sevmeyi sever,
Sende bir şey yoktu verildi, sen de olmayana ver,
Sevgiden nasip alamayanlar, bir gün dizini döver,
Söyle daha ne bekliyorsun, geç kalmadan sen de sev.

Kekliğim dağlarda, peşinde avcı,
Ölümün korkusu, yürekte sancı,
Yavruların sesi, geliyor acı,

Gezme keklik gezme, tuzak kurmuşlar,
Tuzağa soyundan, keklik koymuşlar,

Haktan gayrı kimimiz var,
Haktır kula hakiki yar,
Gider artık şüpheleri,
Kardeşim Allah'a yalvar.

Hoş geldin demediler geldiğimde dünyaya

Müsaade etmem artık kimseye ağlamaya

Gidiyorsam söyleyin güle güle sinanım