Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gönlüm düştü bir ataşa

Gönlüm yandı ataş yandı

Seyirlik için tamaşa

ATEŞ BENİM KÜL BENİM

Ateş benim kül benim,
Acze düşen kul benim,
Gözyaşıyla oluşan,
Gördüğün her göl benim.

Ateş düştü gönlüme,/ Nerede söndürenim,
Yaşlar doldu gözüme,/ Yok mudur güldürenim,,
Yarin güzelliğidir, / Başımı döndürenim,
Karlar bile söndürmez, / Yanar yüreğim benim,

Unutma hep sen varsın,/ İnan ki belleğim de,

Aslısını kaybedenler,
Kerem misali yanarlar,
Aslısız kalan bedenler,
Kendi aslını ararlar..

Ferhat olup dağlar deler,

Aşk kim ben kim,
O bir çekim,
Bilmez onu,
Hiç bir hekim.

Ax lacımın lacımın,..........................Ah oğlum oğlum,
Kespayamın lacımın,.....................Ciğerim oğlum,
Nıka tı kotidırı,.................................Şimdi sen neredesin,
Mırı wacı lacımın,............................Söyle bana sen oğlum,

ÖLÜYORUM
Seni sevmiyorum desem,
Vallahi yalan olur,
Gönlüme buhtan olur,
Kendimi inkar olur,
Seni nasıl sevmem,

Gitmek istediğin yere ayağın değil, duyguların seni götürür.
Ayağın sadece duygunun rehberliğinde adımla işi bitirir.

AYARI

Yaratanın aşkına, daldık Elhamdulillah,
Dönmeden bir şaşkına, yandık Elhamdulillah,
Esmaül hüsnasını, andık Elhamdulillah,

Her sabah açılır bab-ı envar,
Her ne ararsan kainatta var,
Karanlığı nur, nuru karanlık,
Saymakta bakınız yarasalar.