Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

DÜŞÜNELİM

Ben düşündüm,
Sen düşündün,
O düşünmedi mi, düşünemedi mi, düşündürmediler mi,

DÜŞÜNSÜN
Benim için her kim bir iyilik düşünüyorsa,
Yalnız benim için değil herkes için düşünsün,
İyiliğin karşılığında bir şey bekliyorsa,
Ona söylerim ki sen utanılacak kişisin.SİNAN KARAKAŞ

Bulunduğu yeri bilmeyen için nerden düştüğü önemli değil.
Hayalinin de sınırı belli değil, sonsuza doğru uzar,
Bulunduğu yeri bilenler ise, hayallerini gerçekler üzerine oturturlar, Düştüklerinde de düşüş ihtimali bırakırlar.

Gel gel gel yine gel demiş Mevlana,
Ne mutlu aradığını bulana,
Güzelliği mutluluğu paylaşana,
Ruhuna nakşedip, devrim yapana,

Dünya dönüyor bak biz de dönelim,

Bilirim sen Rabsin ben bir acizim,
Sen varken diyemem ben çaresizim,
Kaldır şu dünyadan bitsin hacizim,
Beni benliğimden uzak tut Ya Rab.

Ana dil tercih değildir, yaratanın ikramı,
Yönetimden beklentimiz, bitirin bu dramı.

BİTİRİR

Müminim diyen insanlar, hemen dönmeli fıtrata,
Çözüm öze dönmektedir, gayrısı zulüm getirir,
Kişi fıtratı dışlamaz, inanıyorsa sırata,
Aksi hem inancını hem insanlığını bitirir.....İNSANİ

Kelimeler firarda, cümle kalmış çaresiz,
Harfler kalmışlar darda,boyun bükün yare siz.

Sevmedim desem yalan, ölümüne sevmiştim,
Sevgimden arta kalan gördüm sevilmemiştim,
Çaresizlik içinde kıvranıp duruyorum,
Sendin kalbimi çalan, senin için ölmüştüm.

Gurur mu naz mı söyle, bunca bana yaptığın,

Müminin dili susmaz,
İblise karşı pusmaz,
İhlasa sarılmışsa,
Müminler boş konuşmaz.