Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sonu ölüm değil mi, yalan olan dünyanın,
Kendini kainatın, padişahı mı sandın,
Yalnızca görüntüdür, yansıttığı aynanın,
Ölmem diyorsan eğer, nemruta çıkar adın.

Ölümü unutursan, insanlıktan çıkarsın,

Barışı eskittiler,
tam tamlar çalınıyor,
Güvercinler gittiler,
Göklerde vuruluyor.
Etimizi dittiler,
Şeytan havalanıyor.

Barışlar barış olsun,
Barışta yarış olsun,
Gelin yakın olalım,
İster bir karış olsun.

"
BARIŞ İSTİYOR

Yok saymayın kimseyi,
Yok değilim varım der,

Baş açık ayak çıplak,
Geldik ve gideceğiz,
İster tabutu aç bak,
Başka ne diyeceğiz.

Akşam döndü geceye,
Sözler ise heceye,
Yarınlar çoktan döndü
Bilin ki bilmeceye.

Cüz-i iradenle, yap yapacağını,
Kamil olanlardan, kap kapacağını,
İhlasla niyetini halis tutmazsan,
Bilmelisin hak yoldan sapacağını.

Kölelik kalkmadı devam ediyor,
Çağdaş kölelikler ayak sürüyor,
Rıza göstermeyen ekmek bulmuyor,
Bilmem ki ne zaman biter kölelik,

Şair yürek insanı,
Bilir yüce divanı,,
Şair yürekten gayrı,
Bilmez başka lisanı.

Yüreğimi bilen var mı, yakmaktadır acılar,
Bütün dertler üzerimde, her yerimde sancı var,
Canım diye can verdiğim, sanki bir yabancı yar,

Yaşamadan bilemezdim, böyle yanacağımı,
Yürek yanınca öğrendim, her an anacağımı,