Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Arpa ektim biçemedim,
Su bulandı içemedim,
Bana yardan geç dediler,
Yar şirindir geçemedim,

Adamı adam eder ar,
Olmazsa bozulur ayar,
Sıfırı değer sananlar,
Arsızlıklarını anlatırlar.

Ömrümün kış mevsiminde, çiçekler açmaz bana,
Talihim hiç gülmeyecek, neden sevgiden yana,
Sitem bile etmiyorum, nasıl edeyim sana,

Anla beni, anla beni, ne olur anla beni,
Kapılarımı açmışım, bekliyorum gelmeni,

İnsanımız unutkandır,
Hayatı anlık yaşar,
Cehalette bundandır,
Anın peşinden koşar.

ANALAR

Analar da ölürler, evlatları da,
Birebir canlanırlar, hatıralarda,
Duygular sele döner, yürek volkana,
... Yağmur olur gözyaşım, bu havalarda.

Yüce dağ başına, ulaştı sevgim,
Uzayı gezerek, dolaştı sevgim,
Bilmez misin sana, bulaştı sevgim,

Sevgimin ruhunu, anlamalısın,

ANLAMIYORUM ARKADAŞ

Anlamıyorum arkadaş,
Bu hastalık da nereden geldi bana,
Ölecekmişim gibi bakıyorlar,
Ya ben niye ölüyorum,

Baharı değiştim bil ki kış ile
Ağladım gözlerim doldu yaş ile
Kimlere gideyim ben bu baş ile
Derdimi ben sana anlatacağım

Boynu bükük gibi, yetim kalmışım,
Göz yaşları döküp, çok ağlamışım,
Dertlerle boğuşup, nara yanmışım,

Halimi soracak, kul bulamadım,
Düştüğüm derdimi, anlatamadım,

ANLAŞILMADI

Ne olursun biraz gül,
Sensin bahçamdaki gül,
Ben tükendim oldum kül,