Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

ALDANANLAR

Şu nefsine aldananlar,
Doyum nedir bilmiyorlar,
Ölmez gibi davrananlar,
Sanmayın ki ölmüyorlar.

Elimden geçmişi, söküp alanlar,
Onlardır boynumu bükük koyanlar,
Neyim varsa yere, döküp saçanlar,

Aldılar elimden, geleceğimi,
Bir daha göremem, güleceğimi.

Gönlüme dargınım, dinlemez beni,
Bir türlü kendimi anlatamadım,
Ben yare vurgunum, olmaz nedeni,
Yarime sözümü dinletemedim.

Nasıl anlatayım, sana bilemem,

Kendisini beğenenler, çevreden bekler alaka,
Etrafında dolaşanlar,aynı tiynette yalaka.

Akşam oldu, uzaklaştı gün benden,
Beni mahrum ettin, neden sevginden,
Artık ne beklerim, çekip gidenden,

Akşamlar mı sırdaş, ben mi yoldaşım,
Rüyalar da dahi, ağrıyor başım,

Ey halikü zül celal bizi testten geçirme,
Biz yemin tutamayız, bize yemin içirme,
Elestü bezmindeki söze sadık olmadık,
Aklımız seçsin bizim, nefsimize seçtirme,

TOHUM
Küçümseme sakın cismi küçük özü büyük tohumu,
Saninin sanatını müşahede et teslim ol Hakka,
Araştır görmekte bile acze düştüğün şu atomu,
Aklım var diyorsan Allaha secde edersin mutlaka.

A klın yolu birdir, başka yol çıkmaz,
K im ne derse desin, doğru yol sıkmaz,
L aletain yollar, doğruya akmaz,
I srarcı olmayan, yanlışı yıkmaz,
N iyeti doğrular, bu yoldan bıkmaz,

Aşkın akılla işi yok,
O yüreğin işlevidir,
Akıl bile yaşıyor şok,
Yürek Allah'ın evidir.

Akılsızsın diyorlar, hiç farkında değilim,
Belkide ben aklımı, bir yerlerde düşürdüm,
Madem ki akılsızım neden sana eğilim,
Şimdi vardım farkına aklımı süründürdüm,

Oh ne ala memleket, akıl yok günahın yok,