Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İçim yanıyor, kavruluyorum,
Vurgun yemişim, savruluyorum,
Kendimden bile, ayrılıyorum,

Boynum büküldü, ağlayanım yok,
Gözlerim yaşlı, yüreğim buruk,

Yarınların filizi, dünün çiçeğindedir,
Çiçekleri kopartıp, tohum olmadan atma,
Nedametin anlamı, anın gerçeğindedir,
Uyur uyanamazsın, tevbe etmeden yatma.SİNAN KARAKAŞ

YA YA YA ŞA ŞA ŞA

Ya ya ya şa şa şa,
Bir daha demem paşa,
Çek elini üstümden,
Artık gelmem traşa.

Yarın yeni bir gündür, bu gün yaptığına bak,
Sakın deme dün dündür, en azından bir mum yak,
Üzerine düşeni yap, suya sabuna dokun,
Bildiğine usta ol, bilmediğine çırak,
Yanlışta ısrar etme, yanlışta vardır tuzak,

YAKASIZ VE DE YENSİZ

Birer birer düşüyor, sarardıkça yapraklar,
Yaprağa kucak açmış, yerde kara topraklar.
Alternatif arayan, bilsin ki bitap düşer,
Kazdığı kuyulara, düşmektedir salaklar.

Cüz-i irade ile insan tercih sahibi,
Ya katile dost olur, ya da bulur tabibi.

Yakacağım

Hatıramda sana ait, her ne varsa yakacağım,
Dönüp te senin arkandan, sanma artık bakacağım,
Bundan sonra baş aşağı, bir su gibi akacağım,

Birilerinin elinde yağlı kazık,
İnsan suretinde dolaşmakta yazık,
İnsanı insan yapan görüntü değil,
Yağlı kazıkçılara denir fasık.

Yağmurlar yağmaz oldu,
Güller açmadan soldu,
Ayrıldın ayrılalı,
Gözlerim yaşla doldu,

Özlemin yaktı beni,

Yağmur damlası mısın,
Sen kar tanesi misin,
Yüreğimin içinde,
Sevgi hanesi misin,