Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dert ettiğin şeye bak,
Gül oyna keyfine bak,
Çevir şu bedenini,
Çevir de yağları yak,

Bedenini bir çevir,

Bu günü biz dünden, miras almıştık,
Tükenmez diyerek, çok harcamıştık,
Bizi uyaranı, azarlamıştık,

Söyleyin ne zaman, uyanacağız,
Çocuklara neler, anlatacağız,

Dokunma çıkarına,
Onlar bakar kârına,
Ben putu çok değerli!
Satar mı zararına!

Ben putuna tapanlar,

Aşkın kokusudur miskü amber,
Aşkta yarini buldu Peygamber.
Cebrail aşk yolunda ki rehber,
Aşkın kapısını bize de aç ey Peygamber

Hay'dan gelen Hu'ya gider,
Hay'ı bilmez Hu'yu bilmez,
Cahil bilmeden laf eder,
Hay'da ölmez, Hu'yda ölmez.

Hay Allah'ın bir ismidir,

Siyah karanlığın rengi,
Karanlık cehaletin rengi,,
Alim alimin,
Cahil cahilin dengi.
Birinin nefsiyledir,
Birinin alimle cengi.

Ne başlangıcı bellidir bu yolun,
Ne varılacak olan son durağı,
Menzile uzuyorsa elin kolun,
Çek bari geride kalan ayağı.

Algınız olgunuz ve duygunuz kalibre dışı kalmışsa,
Yürüdüğünüz yolun bile farkında olamazsınız.
Düşünce hayatınızda nefis belirleyici olmuşsa,
Cehennemden gayrı gidecek hiç bir yer bulamazsınız.

Herşey Allaha ayan,
Kim atlı kimi yayan,
Uslanmayan zalime,
Derim Cehennemde yan.

Gençlerin hepsi bizim,
Dövüldü gayrı dizim,
Ey şeytan çek elini,
Bil ki üstünde gözüm.