Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bu günü biz dünden, miras almıştık,
Tükenmez diyerek, çok harcamıştık,
Bizi uyaranı, azarlamıştık,

Söyleyin ne zaman, uyanacağız,
Çocuklara neler, anlatacağız,

Çok çektim dünyanın, ben dertlerini,
Uzatmadı bir gün, bana elini,
Estirdi üstüme, hazan yelini,

Çekecek dertlerim, bitmedi gibi,
Zira görünmüyor, dertlerin dibi,

Yaptığın her bir işte önemlidir detaylar,
Detaylarda pusuda, beklemekte şeytanlar,
Ne özelini unut, ne de unut geneli,
Şeytan ile dost olur, sana kazık atanlar.

Devenin neresi eğridir ki,
Devenin bundan yoktur haberi,
Yaratan deveyi de yaratmış,
Bu itirazın kimedir peki.

Akıllı olduğunu bilir, kullanırsan aklını yükselirsin zirveye,
Yoksa boş boşuna uğraşır,ayağını kaldırıp binemezsin deveye.

Deveye niye boynun eğri diyorlar,
Bir de deveye iftira ediyorlar,
Deve güya diyesiymiş,
Benim nerem doğrudur,
Bunu diyenler Allahtan korkmuyorlar,
Deve ile kim konuştu,

Devlet ve millet ikilemi yaşanmamalı,
Devlet var olsun diye, millet harcanmamalı,
Milletin yaşam şekli devlete yansımalı,
Millet kendi devletinde, kendini bulmalı,

Dıbêm dıbêm dıbêm tera,
Tu güh nadi ked jı mera,
Ez hewalı bındestamı,
Tera bume siyı dara,

Derbeder olsam bile,
Senden asla vazgeçmem,
Düşmüş olsam da bile,
Gayrısını yar seçmem.

Sana dönüktür yönüm,

Ne kadar çok olursa olsun derdim,
Her nefes alışıma şükür derdim,
Toprağın bağrına bir tohum verdim,
Ben topraktan binlercesini derdim.