Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bir dile düştü mü yalan,
İnancını eder talan,
Kimliğinden ibarettir,
Kişiden geriye kalan.

Eller duydu, sen duymadın kâlimi,
Anlamadın, bu perişan halimi,
Sen atmıştın bana en son çalımı,,
Söyle şimdi, kim tutacak elimden,

Yalvarmıştım, düşmeden ben bu hale,

Dünya dediğimiz tarla,
Islanır yağmurla karla,
Kimisi der kiracıyım,
Kimi meşguldur kumarla.

Kır artık zincirlerini,
Sonsuzluğa yelken aç,
Serbest kıl fikirlerini,
Umutlara tohum saç.

Niçin insansın bir düşün,

Bugün günlerden Pazar,
Kim ne okur ne yazar,
Kimi fıtrata tabi,
Kimisi ise azar.

Askerden demokrasi, bekliyor Kerry efendi,
İnsanın sıkılması, utanması gerekir,
Ağzından bakla çıktı, kerry artık dillendi,
Yürek temiz olmazsa, dilden çıkanlar da kir.

İnsanın sağı solu,
Doğru olmalı yolu,
Engelli olacaktır,
Kesilirse bir kolu.

Kendisiyle barışık
HAYIRLARDA YARIŞIK,
KAFASI OLMAMALI,
Hiç bir zaman karışık

Sormadan sorgulamadan inanmak taklididir,
Sorgulamak hakikatin bilin ki kilididir.

Kim kimlere niçin olmakta kıcık,
Kim kime neden yapar mızıkçılık,
Kendini ve kavmini üstün saymak,
En hafif tabirle, denir ırkçılık.