Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnsan suretinde olmak, insanı insan yapmaz,
İnsan gibi insandan, güzellikleri kapmaz,
Gözünde hep at gözlüğü, nefis çizgisinde sabit,
Hatasında ısrarcıdır, doğru yola asla sapmaz.

Ey fikri sabit kardeşim, ne olursun bak çevrene,

Okulu açılmış düzenbazların,
Onlar sahibidir büyük hazların,
Yolmak amaç olmuş, sanki kazların.
Kendi halinde olana ezil diyorlar

Ezman be sterk nabe,
Kekımın jı xwevn rabe,
İrozi sübe buye,
Gelo bese şiyarbe.

FARKI YOKTUR

Sensiz geçen ömrümün farkı yoktur ölümden,
İniltiden başka ses, çıkar mı hiç dilimden,
Görüntüm anlatmıyor, ruhum iflas ediyor,
Sensiz geçen ömrümün, farkı yoktur ölümden.

Maske ile dolaşır, ülkemizde masonlar,
Hiç kimseler sanmasın bu insanlar masumlar,
İblis bile şaşırır, bunların yaptığına,
İblisin ürettiği,ülkemizde fasonlar.

Sözümün arkasındayım, her kime söz verdimse,
Ne babam var ne de dayım, yoktur arkamda kimse,
Sözüne sahip çıkmayan, hiç adamım demesin,
İsteyene vereceğim, verdiğinden eminse.

İyyake neabüdü ve İyyake nestein,
ÇÜNKÜ SENSİN CÜMLE ALEME OLAN MUİN.
SANA KULLUĞUMU İFA ETMEK İSTERİM,
Bir kez değil bin kez engel olsa da lain

Bizler sizler ve onlar bu dünyada insanız
Bilmem insan olduğumuzun farkındamıyız
İnsan olmaktır bizi elbette farklı kılan
Keşke farklılığın ne olduğunu bilseniz

Üstündür haklı olan elbet güçlüler değil

Kervana katıldım, doğduğum günde,
Benden öncekiler, gider önümde,
Ne aslanlar yarat, bilin gönlümde,

Beni hiç sormayın, ele karılştım,
Hazana uğradım, yele karıştım.

Sana eşdeğer yoktur, seninle dolu dünyam,
Kendimi görüyorum, sensin baktığım aynam,
Geleceksen gece gel,senle şenlensin ruyam,
Rüyamda el eleydik, hala sımsıcak ayam.