Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Benliğimden beni attım,
Size elimi uzattım,
Kendi halimde bir zattım,
Yok mu tutacak elimden,
Kötülük gelmez dilimden.

Ağaçta elmalar var,
Yemeye dalmalar var,
Oruç aklıma geldi,
Oturup kalmalar var.

Aşığım aşkı yaratana,
Aşığım aşkı aratana,
Aşığım günü aydınlatana,
Aşığım geceyi karartana,
Aşığım yaprağı sarartana,
Aşığım hesabımı tartana,

DÜZE ÇIKAR

Hakka olalım tabi,
Ya yetişkin ya sabi,
Müminin rehberidir,
Yaratanın kitabı.

DÜŞÜNSÜN
Benim için her kim bir iyilik düşünüyorsa,
Yalnız benim için değil herkes için düşünsün,
İyiliğin karşılığında bir şey bekliyorsa,
Ona söylerim ki sen utanılacak kişisin.SİNAN KARAKAŞ

Elde bir kusur görsen, Dön kendini sorgula,
Bu kusur bende varmı, diye hemen vurgula,
Empati yap kendini, karşının yerine koy,
Sana olacakları düşün ve de kurgula.

Bulunduğu yeri bilmeyen için nerden düştüğü önemli değil.
Hayalinin de sınırı belli değil, sonsuza doğru uzar,
Bulunduğu yeri bilenler ise, hayallerini gerçekler üzerine oturturlar, Düştüklerinde de düşüş ihtimali bırakırlar.

Yanmış çadırı sayar,
Ne kural var ne ayar,
Duymayanın sorunu,
Her şeyi Allah duyar.

DUY BENİ

Özlemin içimi yaktı, kor ateşe dönüştü,
Vallahi de Billahi de, yanıyorum duy beni,
Yüreğim yerlere düştü, akbabalar bölüştü,

İnsan olduğunun farkına varmak,
Farkındalığın sırrına ermek.
Emri almak ve yaşamak,
İstikamet üzre olmak.