Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bırakırsak sen beni, çözülür tüm sorunlar,
Hem halaylar çekilir, hem zeybek hem horonlar

İnsan kurban olur mu,
Hala kurban oluyor,
İnsan huzur bulur mu,
Dünya hüzün doluyor

Dünya dediğimiz tarla,
Islanır yağmurla karla,
Kimisi der kiracıyım,
Kimi meşguldur kumarla.

Bir dile düştü mü yalan,
İnancını eder talan,
Kimliğinden ibarettir,
Kişiden geriye kalan.

Eller duydu, sen duymadın kâlimi,
Anlamadın, bu perişan halimi,
Sen atmıştın bana en son çalımı,,
Söyle şimdi, kim tutacak elimden,

Yalvarmıştım, düşmeden ben bu hale,

Kır artık zincirlerini,
Sonsuzluğa yelken aç,
Serbest kıl fikirlerini,
Umutlara tohum saç.

Niçin insansın bir düşün,

KIYMETE DEĞER

Kuran hayat kaynağım,
Beni ben eden kelam,
En sağlam dayanağım,
Varlık yalnız Elif Lam,

DOSTUMA
İnsaniyim, daldan dala gezerim,
Ararım kendime, yürekten bir dost,
Bencillik peşinde, beni ezerim,
Uğruna fedadır, dostuma bu post.

Sormadan sorgulamadan inanmak taklididir,
Sorgulamak hakikatin bilin ki kilididir.

Kim kimlere niçin olmakta kıcık,
Kim kime neden yapar mızıkçılık,
Kendini ve kavmini üstün saymak,
En hafif tabirle, denir ırkçılık.