Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gündüz oluyor,
Gece oluyor,
Zemberek gergin,
Dünya dönüyor.

Aynalar hiç eksiksiz görüntünü yansıtır,
Kendi kendini insan, seyre dalar aynada,
Yapılanları görmek, sanılmasın basittir,
Zaviyen yaptığından, resim verir sana da.

Sen yoksun diye her yer, zından olur gözüme,
Dilim lal olmuş gibi, sesler gelmez sözüme,
Yok gibi davrananlar, bakmıyorlar yüzüme,
Yanmadan erişilmez, seven bilir çözüme.

Seven sevmişse eğer, döner pervane gibi,

Havar havar dıbêm havar,..................İmdat imdat derim imdat
Dılımıra ketiyı ar,.................................Yüreğime ateş düştü
Ez kesira ne gotım yar,......................Kimseye yar demedim
Gırinamın bu zaru zar,........................Zaru zar ağlıyorum

Hangi birimiz istedik,gelelim diye dünyaya,
Kimse isteyerek gitmez, bilirim darı ukbaya,
Binmişiz bir alamete, giyoruz kıyamete,
Gidişlere bakıyorum, kimi atlı kimi yaya,

Femen yamel miskale zerretin hayren yereh,

Onun tanınmış lakabı Erbil,
Sen erbili bırak onu ker bil,
O kendi adına kurban olsun,
Olabileceği tek şey zibil.

İnsan zaman gibidir, gittimi geri gelmez,
Bilirim sandığının, belki çoğunu bilmez,
Farkındadır çoğu kez, görmekte bir çok şeyi,
Bazen de arıyorken, kendini dahi görmez,

Gelo ez brindarım,
Mêz bıkın veka arım,
Ez bume hersı çawa,
Veka baran dıbarım.

Brinamın pır kure,

Zaman müthiş bir silgidir, yerinde yeller estirir,
Dün benim dediğin yerde, sana karşı kin kusturur,
Kimler geldi, kimler geçti, karıuna bile kalmadı,
Bir metrelik mezar ile, konuşanları susturur,

ZAM ZAM ZAM

Zam üstüne zam yağıyor,
Yok mu buna dur diyecek,
Sanırsın inek sağıyor,
... Kim yiyecek kim giyecek.