Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Varlık ile yok olalım,
Birlik ile çok olalım,
Manayla dolup taşalım,
Gönül ile tok olalım.

Bedenim elbet toprak olacak
Bu hayatın sonu değildir
Dünyanın olanlar burda kalacak
Ruhundan üflemiş Rabbim bellidir

Adem Pegamber halk oldu topraktan

Hiç üşüdün mü uzun kış gecelerinde
Hissettin mi soğuğu ta iliklerinde
Abandın mı üşümesin diye çocuğun
Ne yapacaksın söyle hesap gününde

Onlar hiç aç oldular mı bilmiyorum

Yalana baş vurdun mu, yalan yalanı çeker,
Yalancılar toplumda nifak tohumu eker,
Kendi söylediğine kendisi de inanır,
Zehiri allar pullar, üstüne yazar şeker.

Uyu yavrum büyüyesin,........................Razi gedı mı mezın bi,
Büyüyüp de yürüyesin,.........................Hem mezın bi hem rıvi bi,
Az ağlayıp çok gülesin,........................Kım bı gri, zaf bı keni,

Uyu uyu, uyu uyu, uyu bebek vay,.......Razi razi, razi razi, razi gede hay,

Ayrılık ateşiyle, yüreğim yanıyor bak,
Hiç aklıma gelmezdi, senden uzakta kalmak,
Bu sonbahar rüzgarı, dalda sarardı yaprak,
Hiç aklıma gelmezdi, senden uzakta kalmak.

Ruhum dara çekildi,
Vücut yere ekildi,
Toprağımın üstüne,
Uzun bir taş dikildi.

Ezel ebed sensin Allah,
Abdestimdir bana silah,
Her yerde hazır nazırsın,
Senin için yoktur cenah.

Nurun tek kaynağı Allah,

Yalnız ölümün yoktur,her derde vardır ilaç,
İlaç ise maksadın, Vahyi ilahiyi aç.
Karanlıkta kalana, yalnızca odur sirac,
Onun ile doymakta, hangi ruh kalmışsa aç.

Kendimi bilmem ki, bildiğim sensin,
Sevgiyi öğreten, sevgilim sensin,,
Ruhumda, canımda, dolaşan sensin,
Yürek sensiz atmaz, vazgeçilmezim,