Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ayrılık ateşiyle, yüreğim yanıyor bak,
Hiç aklıma gelmezdi, senden uzakta kalmak,
Bu sonbahar rüzgarı, dalda sarardı yaprak,
Hiç aklıma gelmezdi, senden uzakta kalmak.

Uyu yavrum büyüyesin,........................Razi gedı mı mezın bi,
Büyüyüp de yürüyesin,.........................Hem mezın bi hem rıvi bi,
Az ağlayıp çok gülesin,........................Kım bı gri, zaf bı keni,

Uyu uyu, uyu uyu, uyu bebek vay,.......Razi razi, razi razi, razi gede hay,

Ruhum dara çekildi,
Vücut yere ekildi,
Toprağımın üstüne,
Uzun bir taş dikildi.

ÜZÜLDÜM

Köprüden düşenlere, buzda boğulanlara,
Kibir ve bencillikten, yapılan kavgalara,
İnsan olma dışında, ünvan arayanlara,
Üzülmedim diyemem, vallahi çok üzüldüm.

Ezel ebed sensin Allah,
Abdestimdir bana silah,
Her yerde hazır nazırsın,
Senin için yoktur cenah.

Nurun tek kaynağı Allah,

Yalnız ölümün yoktur,her derde vardır ilaç,
İlaç ise maksadın, Vahyi ilahiyi aç.
Karanlıkta kalana, yalnızca odur sirac,
Onun ile doymakta, hangi ruh kalmışsa aç.

Kıyamet,
Biliyor musun,
Kavradın mı,
İdrak edebildin mi,
Sen yaşananları yoksa,
İdrakten yoksun musun,

ANAM ANAM VARIM ANAM

Senden gayrı yok sevenim,
Yoktur kıymetim bilenim,
Oldum dizini dövenim,

Varlığım varlığına, bilsen nasıl muhtaçtır,
Aşina oldum sana, sevgin bana ilaçtır,
Nefesini duymazsam, bil ki ben boğulurum,
Karanlıkta kalamam, yüzün bana siraçtır.

Allahın olmadığı, yürek ne işe yarar,
Fıtratına birebir, tabidir bakın davar,
Yaşadığı her bir an, karı olmayan zarar,
Varlığından bihaber, yaşayan insan mısın.