Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Aşkın kokusudur miskü amber,
Aşkta yarini buldu Peygamber.
Cebrail aşk yolunda ki rehber,
Aşkın kapısını bize de aç ey Peygamber

Kuşatılmış dört bir yanım,
Cayır cayır yandı canım,
Hani nerde akan kanım,
Ruhum bile yanmaktadır,
Arşa çıkıyor dumanım.
...

Hay'dan gelen Hu'ya gider,
Hay'ı bilmez Hu'yu bilmez,
Cahil bilmeden laf eder,
Hay'da ölmez, Hu'yda ölmez.

Hay Allah'ın bir ismidir,

Siyah karanlığın rengi,
Karanlık cehaletin rengi,,
Alim alimin,
Cahil cahilin dengi.
Birinin nefsiyledir,
Birinin alimle cengi.

Algınız olgunuz ve duygunuz kalibre dışı kalmışsa,
Yürüdüğünüz yolun bile farkında olamazsınız.
Düşünce hayatınızda nefis belirleyici olmuşsa,
Cehennemden gayrı gidecek hiç bir yer bulamazsınız.

Herşey Allaha ayan,
Kim atlı kimi yayan,
Uslanmayan zalime,
Derim Cehennemde yan.

Ne başlangıcı bellidir bu yolun,
Ne varılacak olan son durağı,
Menzile uzuyorsa elin kolun,
Çek bari geride kalan ayağı.

Gençlerin hepsi bizim,
Dövüldü gayrı dizim,
Ey şeytan çek elini,
Bil ki üstünde gözüm.

Ruhum göğe yükseldi,
Bedenim yerde kaldı,
Toprak kendinden olan,
Bedeni çekip aldı.

ÇEKİL GİT

Çekil git uzaklara,
Yanımda olma yeter,
Yanımda olma yeter,
Yok artık bundan beter,