Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yaramın tabibi sen, senden uzak kalamam,
Yarama bir el sürsen, başka derman aramam,
Senden gayrı uzakta, bağlasalar duramam.
Dostuma dost demişim, düşmanım yoktur benim,
Dostuma feda olsun, taşıdığım bedenim.

Yarın yeni bir gündür, bu gün yaptığına bak,
Sakın deme dün dündür, en azından bir mum yak,
Üzerine düşeni yap, suya sabuna dokun,
Bildiğine usta ol, bilmediğine çırak,
Yanlışta ısrar etme, yanlışta vardır tuzak,

Yakacağım

Hatıramda sana ait, her ne varsa yakacağım,
Dönüp te senin arkandan, sanma artık bakacağım,
Bundan sonra baş aşağı, bir su gibi akacağım,

Her kim olursa olsun, faniye bel bağlamayın,
Kendi kendine düşenler, diyorum ki ağlamayın,
Allah size akıl vermiş, oturun hele düşünün,
Sakın ola namertleri, övgü ile yağlamayın.

Yağmur damlası mısın,
Sen kar tanesi misin,
Yüreğimin içinde,
Sevgi hanesi misin,

Birilerinin elinde yağlı kazık,
İnsan suretinde dolaşmakta yazık,
İnsanı insan yapan görüntü değil,
Yağlı kazıkçılara denir fasık.

Yağmurlar yağmaz oldu,
Güller açmadan soldu,
Ayrıldın ayrılalı,
Gözlerim yaşla doldu,

Özlemin yaktı beni,

YAKASIZ VE DE YENSİZ

Birer birer düşüyor, sarardıkça yapraklar,
Yaprağa kucak açmış, yerde kara topraklar.
Alternatif arayan, bilsin ki bitap düşer,
Kazdığı kuyulara, düşmektedir salaklar.

Cüz-i irade ile insan tercih sahibi,
Ya katile dost olur, ya da bulur tabibi.

Ben veli hiç olamadım,
Elbet deli de değilim,
Hakka gerçekten inanan,
Hakka yönelen biriyim,