Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her şeyin doğal hali, fıtratın ta kendisi,
Fıtrata ters olanın, nefsidir efendisi,
Fıtrattan sapanlara, insan diye bakamam,
Her kim saparsa ondan, kesin olur din dışı.

Her doğan yolun yolcusu,
Hem sağcısı hem solcusu,
Dünya bir oyun sahnesi,
Her canlı da oyuncusu.

Yoktur hiç bir beklentim,Dünya ile ilgili,
Günah oldu eklentim,Olamadım bilgili.
Dönüşü yoktur yolun, istikamet ileri,
Tevbe ile günahı, yapacağım silgili.

İnsan örnek almalı camı,
Şeffaftır camın iki yanı,
Sakın ha aynaya benzeme,
İki yüzlü eder adamı.

Gideceğin yolla ilgili, senden önde olanlara soru sor,
Nefsini ikna etmen gerekir, onu ikna etmek asıl zor.
Ondan sonrası kolaydır, düşüncen doğrultusunda yor.
Tecrübesi olanlara saygı duy,sakın onları görme hor.

Hayatın kuralarını Allah belirler,
Dinsizler hangi kuralı nasıl benimser,
Kural koyucu evrensel olmazsa eğer,
Kişiler nefsini tanrı ilan eder.

İnsan kurban olur mu,
Hala kurban oluyor,
İnsan huzur bulur mu,
Dünya hüzün doluyor

İLLA BARIŞ İLLA BARIŞ

Ancak bütün müminler kardeştir,(İNNEMEL MÜMİNUNE İHVETÜN)
Kardeşlerin arasını bulun. (FE ESLİHU BEYNE EHEVEYKÜM,)
Tefrikaya yol açan kalleştir,
O halde barışı hakim kılın.

İnsanı insan kılan, taşıdığı manadır,
İnsanım diyen insan, yalnız Haktan yanadır,
Tespih tanesi gibi, imamesi Peygamber,
Allahın buyrukları hem sana hem banadır.

Fıtratından sapanlar, yalanla başlar işe,
Şeytandan destek ister, başvurduğu gidişe,
Dünyalığa odaklı attığı her bir adım,
O hayırsız insanlar, inanmaz dirilişe,