Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yalan kanser virüsü gibidir, münafıklığa kadar götürür,
Hele bir de metastaz yapmışsa, tevbesiz bir şekilde öldürür.

Ruh bedenimde ama,
Bedenim ruhta değil,
Ruh merkeze odaklı,
Sen de merkeze eğil.

Mırın emrı hedıye.................Ölüm Allahın emri

Roki emı bı mırın.................Bir gün elbet öleceğiz

Vaka zülma ki diye.............Bu kadar zulmü kim gördü

MÜBAREK OLSUN CUMA
Perşembe akşamına, Cuma gecesi denir,
Tevbe-i istagfarla, gece ihya edilir,
Cumanın kıymetini, kıymet bilenler bilir,

... Gel sen de kıymet bilen, kervandan geri durma,

Ne balçıkla sıvanır ne bulut olur perde,
Allah bil ki Güneşi, deva etti her derde.

Ağlama dediler ağlamayanlar,
Çektiğim çileyi anlamayanlar,
Ruhunda sıkıntı yaşamayanlar,
Ne bilsin garibin, ne çektiğini.

Şühesiz inanmıştı, Hakka İbrahim Halil,
Mütmain olmak için, Haktan istedi delil,
Bir kuşu parçalattı, parça parça dağıttı,
Parçaları toplattı, mütmain etti Celil,,
İnanmayan olacak, mutlaka bir gün zelil.

Aşkı nadan ne bilsin,
Nadan nasıl sevilsin,
Nefsine aşık nadan,
Önce Hakka eğilsin.

Çek etmeli imanını,
Bilmelidir ziyanını,
Neden hala bilmemekte,
Naimliğin anlamını.

NADİM OL

Günahtan rücu etmek, erdemin işareti,
Pişmanım diyen için, görülür basireti,
Günahından nadim ol, istiyorsan Cenneti,
Hadi gel tevbe eyle, de ki ben nedim oldum,