Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yalakanın yaptığı, elbette şaklabanlık,
Ona izin verene söyleyin ne demeli,
Yalaka üretende, olur mu hiç insanlık,
Yalnızca çıkarıdır, yalakanın emeli.

Yalan ağızda durmaz,
Hemen dışarı çıkar,
Sonuçlarını yormaz,
Bilmez ki evler yıkar.

Ümmetim yalancı olmaz, demiş Peygamber,
Bizim halimizi görse, acaba ne der,
Yalanın bini bin para, biz yüzü kara.
Yoksa cehennem için mi olduk seferber.

İster uzak olsun, ister yakını,
Kimse yemesin kimsenin hakkını,
Hak yemekte beis görmeyen insan
Erezyona uğratır ahlakını...............İNSANİ

İnanıyorsan şüphesiz, zafere çok yakınsın,
Sıratı müstakimden, sakın ola ayrılma,
Seni tanıyan düşman, kendisini sakınsın,
Sakın Allah diyene, düşman diye saldırma.

Hesap günü sorulmazsa,
Bana bir değer katmazsa,
Hakkın rızası olmazsa,
Tefrikanın anlamı ne,
Bunlar yakışmaz mümine.

Beni seviyorsan hadi takla at,
Takla atmıyorsan, hadi göbek at,
İspat et sevgini, diyor birisi,
Kibir zirve yapmış, yaklaşım sakat.

YAKMADIM
Senin için dediler seni çoktan unutmuş,
Unutmuşsun belki de, ne desem bilmiyorum,
Sevenin beklediği, küçücük bir umutmuş,
Unutmuş olsan bile, ben seni seviyorum.

YALNIMIZ DİYEN ADAM

Ne kimse var çevremde ne arayan ne soran,
Tutmaya çalıştığım bütün dallar kırıldı,
Talihim bana küskün, hüsran üstüne hüsran,
Yalnızlığın damgası, tam anlıma vuruldu.

Ben severim seni candan

Vazgeçmişim ben bu candan

Şifa ararım canandan