Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yoğun bir sevgi bombardımanına tutuldum

Ayağım kesildi yerden kendimi havada buldum

Anladım sen de aç ben de muhtacım sevgiye

YOK ARTIK ŞUUR

Düşmüştüm,
Her tarafımda çamur,
Üzerimde yağmur,
Paramparça gözlüğüm,

Seçmenin yarısı kadın,
Anamız bacımız kadın,
Anayasa meclisinde,
Görüyorum ki yok adın.

Dileğim yerine gelmedi diye sakın üzülmeyesin,
Dileğinin Hakka ulaşmadığını mı zannetmektesin,
Dilinle istesen de yüreğinden geçirsen de o duyar,
Yoksa geleceğin ne getireceğini mi bilmektesin,

Nefis mani olmak ister, insanlığı ifaya,
Hayvandan da olur beter, yoksa insanda haya.
Görüntüye bakarsanız, insan dersiniz amma,
Düşünce necise benze, sürülünce sahaya.

İnsan zaman gibidir, gittimi geri gelmez,
Bilirim sandığının, belki çoğunu bilmez,
Farkındadır çoğu kez, görmekte bir çok şeyi,
Bazen de arıyorken, kendini dahi görmez,

De ki hamd ettim Allah'a,
Girmem bir daha günaha,
Yüzümü döndüm Kâbe'ye,
Erişmek için felaha.

Aşam dedim aşamadım, dağlar bana engel oldu,
Dağların ardında yarim, saçını başını yoldu,
Elimde kırmızı gülüm, açamadan hemen soldu,

Dağlar dağlar zalım dağlar, yok mu sizin taptığınız,
Bilmez misin yarim ağlar, nedir bana yaptığınız,

Zafer
Çalışmaz seyredersen, boşa bekleme zafer,
Komutan mı sanmıştın, daha olmadan nefer,
Yaklaşımın sorunlu, gözünde kalmamış fer,

Yarın günlerden Cuma,
Tevbem vardır suçuma,
Az biraz zaaf görse,
Şeytan geçer hücuma.