Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Maymundan geldik diyenler, maymunlara özenirler,
İnsanlığı banal bulup, maymunlukla bezenirler.

Gökyüzü olanca karanlığı aldı üstüne, Mehtap kime küsmüş bilemiyorum,
Karanlıklar düştü bir bir insanların yüzüne, Kimseye kütülük dilemiyorum,
Sakın ola hiç kimse yaşananı unutmasın, kayıtlar karanlık hiç dinlemiyor,
Sizler de hiç uğraşmayın yazılanı silmeye, yazılan yazıyı silemiyorum.

Ben somut yazım soyut müdahale mümkün değil, gözlerim görmüyor yazılanları,

Ruh bedenimde ama,
Bedenim ruhta değil,
Ruh merkeze odaklı,
Sen de merkeze eğil.

Yalan kanser virüsü gibidir, münafıklığa kadar götürür,
Hele bir de metastaz yapmışsa, tevbesiz bir şekilde öldürür.

Canımdan bizar oldum, bitmedi mi ısrarın,
Ben beni sende buldum, budur benim ikrarım,
Seni kendimden bildim, olamazsın ağyarım,
Benden bizar olduysan, beni tutup atarım,

Yeter ki sen kabul et, beni dışarda koma,

Münagığın eylemi, her zaman yüzeyseldir,
İman kalbe inmezse,yalnız köpükten seldir.

OTURMUŞUM

Çınar ağacı altında,
Kürsü atmış oturmuşum,
Düşüncen baskı altında,
Oturmuş hayal kurmuşum.

Allah'tan gayrı sakın, kurtarıcı arama,
Seni kurtardı diye onu tabu yaparsın,
Helali umursamaz, helaldir der harama,
İlkeyi dayatınca, hemen ona taparsın.

KÜL EUZU BİREBBİNNAS

Sen dersin de sığınmam mı,
Ruhumu sana sunmam mı,
Sen insanların Rabbisin,
Günahımdan utanmam mı.

Kağıtlar mürekkebi, beklemekteler her an,
Kağıt önemli amma, önemlidir yazılan.