Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bulunduğu yeri bilmeyen için nerden düştüğü önemli değil.
Hayalinin de sınırı belli değil, sonsuza doğru uzar,
Bulunduğu yeri bilenler ise, hayallerini gerçekler üzerine oturturlar, Düştüklerinde de düşüş ihtimali bırakırlar.

Elde bir kusur görsen, Dön kendini sorgula,
Bu kusur bende varmı, diye hemen vurgula,
Empati yap kendini, karşının yerine koy,
Sana olacakları düşün ve de kurgula.

Yanmış çadırı sayar,
Ne kural var ne ayar,
Duymayanın sorunu,
Her şeyi Allah duyar.

DUY BENİ

Özlemin içimi yaktı, kor ateşe dönüştü,
Vallahi de Billahi de, yanıyorum duy beni,
Yüreğim yerlere düştü, akbabalar bölüştü,

Başında dolanır kara bulutlar
Anasız kalmasın masum yavrular
Kırılmasın asla beyaz umutlar

Başı yüce dağlara ne karlar yağar
Bilmezsin koynunda yavrular ağlar

Ferman yazmış kalemler, müebbede mahkumum,
İyileşmez yaralar, halimden yok umudum,
Ha ölmüş ha yaşamış, zaten ölü gibiyim,
Kılavuza gerek yok, belli olmakta sonum,

Yoruldum aramaktan, derdimin dermanını,

YOLA ÇIKMIŞ GİDİYORUM

Gecemi gündüze kattım,
Yola çıkmış gidiyorum,
Gah uyandım gahi yattım,
Yola çıkmış gidiyorum.

YOLCUYUM BEN

Yola çıktım yolcuyum ben,
Ne sağcı ne solcuyum ben,
Oyunumda rolcuyum ben,

Ben, mabud makamına çıkarılırsa,
O'na ben denmez, ben olmaktan çıkılır,
Bu zaviyeden, her şeye bakılırsa,
O'nda bulunan tüm dengeler yıkılır.

Işıklar birer birer söndüler,
Kuşlar bile yuvalara döndüler,
Ay dünyaya bugün küsmüş dediler,

Kapkara gökyüzü, yıldızlar firar,
Bir gün daha gitti biz ettik zarar.