Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gözüm aramakta, hep yirmi biri,
Bu rakam yanımda, her zaman diri,
Nerede görürsem, ruhum açılır,
Özlemişem vallah, Diyarbekiri.

Harcı insan teriyle yoğrulmuş o surlar,
Surları anlamayan gözlerde kusur var,
Orada yaşadı medler persler asurlar,
Hece hece sayfa sayfa okumayanlar
Bilmeden konuşur hadlerini aşarlar...

Seslenirsen sesini,
Duyarım nefesini,
Ben yanlız senden aldım,
Okuyorum dersimi,

Gözleri sürme yarim,

Biz beyinsiz değiliz ki, bize beyin atadınız,
Beynimizi mahkum edip, kazayı reva gördünüz,
Dileğimiz hakkımızdır, yoktur başka isteğimiz,
Fırat gibi çağlıyorken, suyumuzu kuruttunuz,

Yarın yeni bir gündür, bu gün yaptığına bak,
Sakın deme dün dündür, en azından bir mum yak,
Üzerine düşeni yap, suya sabuna dokun,
Bildiğine usta ol, bilmediğine çırak,
Yanlışta ısrar etme, yanlışta vardır tuzak,

YAŞIM
Vay benim belalı başım,
Vay benim zehirli aşım,
Sensizlik hüzün sarmalı,
Akmaz mı gözdeki yaşım.

Şu batan güne inat aydınlattı yar bizi

Gündüzlere çevirdi karanlık gecemizi

Ne olursun çok görme bırak ışığın gelsin

Azrail gelmiş kapıya, kimse kapıyı açmamış,
Herkes bakmış birbirine, kimse üstüne almamış,
Herkesin tek söylediği, daha zamanım dolmamış,
Zamanını bilen var mı, diye soru sorulunca,
Duyan duymuş bu soruyu, cevap veren bulunmamış,
Bir bomba patlamış orda, yaşayan kimse kalmamış,

İçim yanıyor, kavruluyorum,
Vurgun yemişim, savruluyorum,
Kendimden bile, ayrılıyorum,

Boynum büküldü, ağlayanım yok,
Gözlerim yaşlı, yüreğim buruk,

Yarınların filizi, dünün çiçeğindedir,
Çiçekleri kopartıp, tohum olmadan atma,
Nedametin anlamı, anın gerçeğindedir,
Uyur uyanamazsın, tevbe etmeden yatma.SİNAN KARAKAŞ