Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yağmurlar yağmaz oldu,
Güller açmadan soldu,
Ayrıldın ayrılalı,
Gözlerim yaşla doldu,

Özlemin yaktı beni,

YAKASIZ VE DE YENSİZ

Birer birer düşüyor, sarardıkça yapraklar,
Yaprağa kucak açmış, yerde kara topraklar.
Alternatif arayan, bilsin ki bitap düşer,
Kazdığı kuyulara, düşmektedir salaklar.

Cüz-i irade ile insan tercih sahibi,
Ya katile dost olur, ya da bulur tabibi.

Ben veli hiç olamadım,
Elbet deli de değilim,
Hakka gerçekten inanan,
Hakka yönelen biriyim,

İster uzak olsun, ister yakını,
Kimse yemesin kimsenin hakkını,
Hak yemekte beis görmeyen insan
Erezyona uğratır ahlakını...............İNSANİ

Kopar mı dalından, tomurcuk güller,
Gülün kıymetini, bilemez eller,
Zalimler kopardı, tomurcukları,
Üstüme esiyor, ateşten yeller,

Beni seviyorsan hadi takla at,
Takla atmıyorsan, hadi göbek at,
İspat et sevgini, diyor birisi,
Kibir zirve yapmış, yaklaşım sakat.

YAKMADIM
Senin için dediler seni çoktan unutmuş,
Unutmuşsun belki de, ne desem bilmiyorum,
Sevenin beklediği, küçücük bir umutmuş,
Unutmuş olsan bile, ben seni seviyorum.

İnanıyorsan şüphesiz, zafere çok yakınsın,
Sıratı müstakimden, sakın ola ayrılma,
Seni tanıyan düşman, kendisini sakınsın,
Sakın Allah diyene, düşman diye saldırma.

Hesap günü sorulmazsa,
Bana bir değer katmazsa,
Hakkın rızası olmazsa,
Tefrikanın anlamı ne,
Bunlar yakışmaz mümine.