Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dünde yanlış yapanların, yanlışxlarını bilelim,
Doğru yapan her kim ise, hayırlarla yad edelim,
Yanlışlara yanlış katmak, dünkü yanlışlardan elim,
Dünden kalan her yanlışı, hep beraber düzeltelim.

Sür atını desem de, düşür sen süratini,
Kaza yaparsan eğer, tanımam suratını.

Magdur ve mazlumu anlamanın yolu
Magdur ve mazlum olmak değil elbet
Onların içinde düştüğü durumu
Empati yapmazsan sürer ebed müddet.

Sen benim güneşimdin, seni nasıl kaybettim,
Terk edip gittiğinde, karanlıklara ittin,
Sen yoksan mehtap da yok, ışık yok ateş de yok,
Bu karanlığı yalnız, aydınlatır suretin.

Gözüm kaldı elinde,
Bal mı akmış dilinde,
Bülbüller sus pus olur,
Seni her gördüğünde.

...Alnında yazı beyaz,

SÜRTER
İnsan saygı duyduğu kadar saygıyı hak eder.
Saygı duymuyorsa demek kendisi olmuş beter.
İnsanı insan bilmiyorsa peki kendisi ne,
Ben de insanım ama ben onlardan üstünüm der.
Burnunu yere sürterek ta cehenneme gider.İNSANİ

Cümleyi var eden Allah,
Ondan gayrı olmaz felah,
Teslim olmuşum Rabbime,
Yalnız Hakta sulhu salah.

Şu hayatta benim için çok değerli dört şey vardır

Birisi hem anam babam,biri evlat biri yardır

Yalnız benim için değil elbet herkes için aynı

SU GİBİ EKMEK GİBİ

Beni yalnız bırakma, aklımı kaybederim,
Bakma sen görüntüme, mecnundan da beterim,
Varlığına muhtacım, su gibi ekmek gibi,
Sensizlik korkusuyla, şimdiden derbederim.

Bir gönüle girerek bir binayı yıkmışım

Benim sandığım gönülle bir güzeli sevmişim

Huzuru ilahide ben boynumu bükmüşüm