Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bu utanç yetmelidir, yetmeli bu millete,
Küçücük azınlıklar, devleti sömürmekte,
Büyük çoğunluklar da, mahkumdur sefalete,

Uyanmazsa bu millet, böyle devam edecek,
Kene gibi soysuzlar, kanımızı emecek,

YETMEZ Mİ

Adını anarım her akşam üstü,
Bilmiyorum neden yar bana küstü,
Saçlarıma bir bir aklar üşüştü,
Yetmez mi üzdüğün, yetmez mi zalim.

Ben, mabud makamına çıkarılırsa,
O'na ben denmez, ben olmaktan çıkılır,
Bu zaviyeden, her şeye bakılırsa,
O'nda bulunan tüm dengeler yıkılır.

Yirmi birinci yüz yılın, ilk birinci çeyreğinde,
BOP isimli projede, batılı güçler devrede,
Görünürde diktatörlük hedef tahtasında gibi,
Pazılın tüm parçaları, batılıların elinde.

Şu yirmi sekiz şubat,
Berbattan daha berbat,
Berbattan kurtulmanın,
Yolu sabrile sebat.

Yoğun bir sevgi bombardımanına tutuldum

Ayağım kesildi yerden kendimi havada buldum

Anladım sen de aç ben de muhtacım sevgiye

YOK ARTIK ŞUUR

Düşmüştüm,
Her tarafımda çamur,
Üzerimde yağmur,
Paramparça gözlüğüm,

Yeşil gözlerine daldım, inan yüzme bilmiyorum,
Dalgaların üzerinde, bir tek seni görüyorum,
Uzattım sana elimi, tut elimden götür beni,
İstersen Fizana götür, asla gelmem demiyorum.

YETER
Sensizlik zor be sevgilim,Ben nasıl dayanacağım,
Bu böyle giderse gülüm,Volkan gibi, yanacağım.

Sen mi yanmamı istedin yoksa kaderim mi,
Yetmez mi söyle yandığım, yanarak eriyeyim mi.

YENİ ANAYASA
Yeni bir anayasa, vallahi istiyoruz,
Birebir bu halkları, temsil etsin diyoruz,
Uzlaşı komisyonu, nede uzlaşacaklar,
Fıtrata uygun yasa, sizlerden diliyoruz.