Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kimileri toplumda, yaşarken hep asalak,
Buda yetmezmiş gibi,bizi sanmakta salak.

Bugün günlerden salı,
Pazartesi misali,
Bugün de gelir geçer,
Hiç olmayın tasalı.

Ben de sizin gibi Allah kuluyum,
Acz içinde biri sanma uluyum,
Sizin gibi ben de sevgi doluyum,
Selam olsun size, değerli dostlar.

Mevsimlerde sen

Aylarımda sen

Saatimde sen

Gözlerime yaşlar doldu,
Güllerim sarardı soldu,
Mevsimleri haller oldu,
Sen burdan gittin gideli.

Unuttun mu beni, var sen de unut,
İnan ki bende de tükendi umut,
Sevenin kaderi unutulmakmış,
Güneşim kayboldu, üstümde bulut.

Sen de git yoluna, bana acıma,

Kuldan medet istemek, itikadi bir mahsur,
Allahın vahyi bize, vazgeçilmeyen unsur,

Olur ya bulamadın, bir de Peygambere sor,
Hala bulamadıysan, vallahi sende kusur.

NEYİM KALIR Kİ BENİM

Sende gidersen eğer, bütün dünyam yıkılır,
Yıkıntılar altında, söyle nasıl yaşarım,
Ruhuma hazan eser, yapraklarım dökülür,
Böyle yaşayan varsa, asıl ona şaşarım.

SECDE KULUN ZİRVESİ

Günler anlam yitirdi, benzedi birbirine,
Zaman çalıp götürdü, göz dikerek dirime,
Benden gayrı söyleyin, ben kime ne diyeyim,
Yıllar ömrü bitirdi, dönüp baktım ecrime.

Kimi şair kendine anlatır,
Almak isteyen, mesajı alır,
Kimi de karşıya, hatırlatır,
Böylece kendisi de ders alır.