Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Zaman müthiş bir silgidir, yerinde yeller estirir,
Dün benim dediğin yerde, sana karşı kin kusturur,
Kimler geldi, kimler geçti, karıuna bile kalmadı,
Bir metrelik mezar ile, konuşanları susturur,

ZAM ZAM ZAM

Zam üstüne zam yağıyor,
Yok mu buna dur diyecek,
Sanırsın inek sağıyor,
... Kim yiyecek kim giyecek.

Dünya kaynayan kazan,
İçinde çoktur azan,
Yem zokanın ucunda,
Sakın ha olma sazan.

ZOR DAYANDIM

Ruhum senin, kalbim senin, sen her şeyim,
Sen bilsen de bilmesen de, seninleyim,

Sensiz dünya sensiz hayat, zından olur,

Kimseye zorlama kendi dinini,
Zorlanan din asla benimsenemez,
Paylaşmak istersen eğer fikrini,
Onu yaşa kimse engel olamaz.

Sen yoksun diye her yer, zından olur gözüme,
Dilim lal olmuş gibi, sesler gelmez sözüme,
Yok gibi davrananlar, bakmıyorlar yüzüme,
Yanmadan erişilmez, seven bilir çözüme.

Seven sevmişse eğer, döner pervane gibi,

Havar havar dıbêm havar,..................İmdat imdat derim imdat
Dılımıra ketiyı ar,.................................Yüreğime ateş düştü
Ez kesira ne gotım yar,......................Kimseye yar demedim
Gırinamın bu zaru zar,........................Zaru zar ağlıyorum

Hangi birimiz istedik,gelelim diye dünyaya,
Kimse isteyerek gitmez, bilirim darı ukbaya,
Binmişiz bir alamete, giyoruz kıyamete,
Gidişlere bakıyorum, kimi atlı kimi yaya,

Femen yamel miskale zerretin hayren yereh,

Onun tanınmış lakabı Erbil,
Sen erbili bırak onu ker bil,
O kendi adına kurban olsun,
Olabileceği tek şey zibil.

Kimi şair kendine anlatır,
Almak isteyen, mesajı alır,
Kimi de karşıya, hatırlatır,
Böylece kendisi de ders alır.