Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Şu kapkara dünyama

Bilsen ne ışık oldun

İnan ki sen rüyama

Yaptığına inanmayan, yaptığını över mi,
Pişimanlıklar duymayanlar, hiç dizini döver mi,
Söven kendine sövermiş, bunu bilen söver mi,
Kişilerin söylediği, aynasıdır biline.,

Şu bülbülün ahı vahı

Gülün var mıdır günahı

Bülbülün sulhu selahı

ÇOK ALIŞTIM

Seni bulmaya çalıştım,
Gece gündüz düşüncemde,
Bulduğumda çok alıştım,
Yaşayarak her zerremde.

Dağlar dağlar yüce dağlar
Sığınmış sana yavrular
Göz yaşları bend yıkmakta
Sanki Fırat gibi çağlar

Gurbet elde ahvalini duyarım

Her duydukça yüreğimi dağlarım

Sensiz viran olmuş gönül bağlarım

Bütün insanlar gelip geçti bu yoldan
Hiç birini görmedim mutlu göçtü dünyadan
Kimi hep para diye sarılmıştı dünyaya
Kimi hep atlı idi kalınca kimi yaya
Bir gururu yüzünden nice canlara kıyan
Bir sevgili üğruna yaşamı zından olan

Tellerime düşen, nağme hüzünlü,
Boğazda titreyen ses ele verir,
Hüzünler boğazda sanki düğümlü,
Gözlerimden akan, yaş ele verir,

Zor gelir gurbet bana

Anlatamam ben sana

Kavruldum yana yana

Bütün peygamberleri bilir ve anlatırdı

Güzel anlatımını herkese dinletirdi