Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Haktan gelen Hakka gider,
Müminler tevekkül eder,
Başına her ne gelirse,
Takdirin tecellisi der.

Allahtan saklamadın kuldan saklama adam
Her türlü melaneti yapmışsın utanmadan
Su ile yıkanmışsın sanki temiz olmuşsun
Temiz olunmaz bil ki içini yıkamadan

Temiz olan her nokta, başvurduğum seccadem,
Rabbım adımı koydu, Adem'in oğlu Adem.
Yoluna yolum dedim, tek rabıta m sanadır,
Senin yolunu seçen özgür olan iradem.

Baran dıbarı, brusk lıdıxı,
Bejın çı bıkım, ez wi dılıxü,
Jımıra dıben, tü jearı büxü,

Lı riya delal, her gaw dımeşım,
Gelo hun zanın, ez baxtı reşım.

Allah'tan gayrı olmaz, öldüren ve dirilten,
Odur şu kainatı, susturan ve söyleten,
Var olan her nesnenin esmasını belleten,
Akıl veren insana, bilgi ile dilleten.

Beni tanımayan, ne bilsin beni,
Kime ne güzelim, sevmişsem seni,
Suç mudur istemek, beni sevmeni,

Seni seviyorum, yok lamı cimi,
Seninle doldurdum, inan içimi,

Son durağa ulaşmadan,
Yolcu yoluna gerektir,
Belalara bulaşmadan,
Yolcu yoluna gerektir,

Seviyorsan seveceksin,
Sevmesini bileceksin,
O seni hiç sevmesede,
Seviyorum diyeceksin.

Seven yanar küle döner,

O bir mümin, o bir kul, O Hasan Nail Canat,
Yürüdüğü doğru yol, doğru yolda bir sanat,
Nasıl ağlamasındı, elbet ağlar kâinat,

Hasan Nail Canat'ım, verdi canını Hak'ka,
O Hak'ka ulaşmayı, bırakmadı şafaka,

Yeniden bir fakültede, kavga yapmış öğrenciler,
Ne olursunuz yapmayın, geçmişten alınız dersler,
Aklınız var diliniz var, neden konuşmuyorsunuz,
Sorun yok mu, elbette var, kavgayla biter mi dertler,