Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Temiz olan her nokta, başvurduğum seccadem,
Rabbım adımı koydu, Adem'in oğlu Adem.
Yoluna yolum dedim, tek rabıta m sanadır,
Senin yolunu seçen özgür olan iradem.

Haktan gelen Hakka gider,
Müminler tevekkül eder,
Başına her ne gelirse,
Takdirin tecellisi der.

Allahtan saklamadın kuldan saklama adam
Her türlü melaneti yapmışsın utanmadan
Su ile yıkanmışsın sanki temiz olmuşsun
Temiz olunmaz bil ki içini yıkamadan

Baran dıbarı, brusk lıdıxı,
Bejın çı bıkım, ez wi dılıxü,
Jımıra dıben, tü jearı büxü,

Lı riya delal, her gaw dımeşım,
Gelo hun zanın, ez baxtı reşım.

Beni tanımayan, ne bilsin beni,
Kime ne güzelim, sevmişsem seni,
Suç mudur istemek, beni sevmeni,

Seni seviyorum, yok lamı cimi,
Seninle doldurdum, inan içimi,

Son durağa ulaşmadan,
Yolcu yoluna gerektir,
Belalara bulaşmadan,
Yolcu yoluna gerektir,

Allah'tan gayrı olmaz, öldüren ve dirilten,
Odur şu kainatı, susturan ve söyleten,
Var olan her nesnenin esmasını belleten,
Akıl veren insana, bilgi ile dilleten.

Her sonbahar mevsiminde, dökülür yapraklarım,
Dizlerime kadar batar, toprağa ayaklarım,
Odun diye kesilmekte, bedenimden dallarım,
Ölü zannettiniz beni, halbuki ben canlıyım,

Sevdim seni ben gönülden

Sordum bülbülden sümbülden

Bahçedeki beyaz gülden

Kahramanlık ancak sana yakışır
Ayla güneş durmuş seni konuşur
Cesaretin senin imanındandır
Bu imanla başın göğe ulaşır

Tahammül sınırın taştı taşıyor