Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her sonbahar mevsiminde, dökülür yapraklarım,
Dizlerime kadar batar, toprağa ayaklarım,
Odun diye kesilmekte, bedenimden dallarım,
Ölü zannettiniz beni, halbuki ben canlıyım,

Ah babacığım,
Çekip gitmenin sırası mıydı?
Sırası mıydı beni yalnız bırakmanın,
Beni sensiz bırakmanın,
Nasıl kıydın bana,
Nasıl kopabildin benden,

Yüzümü çevirdim, Kabeye doğru,
Kapında beklerim, aftır dileğim,
Duydum bana geldi Rabbimden çağrı,
Kapında beklerim, aftır dileğim,

Günah işlemişsem, elbet bilirim,

Ya millet var ya gayrı,
Gayrının olmaz hayrı,
Millete sadık olan,
Haktan da olmaz ayrı.

Sevdim seni ben gönülden

Sordum bülbülden sümbülden

Bahçedeki beyaz gülden

O bir mümin, o bir kul, O Hasan Nail Canat,
Yürüdüğü doğru yol, doğru yolda bir sanat,
Nasıl ağlamasındı, elbet ağlar kâinat,

Hasan Nail Canat'ım, verdi canını Hak'ka,
O Hak'ka ulaşmayı, bırakmadı şafaka,

Seviyorsan seveceksin,
Sevmesini bileceksin,
O seni hiç sevmesede,
Seviyorum diyeceksin.

Seven yanar küle döner,

Diyarbakır etrafı,
Bedendir her tarafı,
Diyarbakırı gezen,
Olur şehir sarrafı,

Diley diley dil canım,

Yeniden bir fakültede, kavga yapmış öğrenciler,
Ne olursunuz yapmayın, geçmişten alınız dersler,
Aklınız var diliniz var, neden konuşmuyorsunuz,
Sorun yok mu, elbette var, kavgayla biter mi dertler,

Gezi olmaktan çıktı,
Tefekkür devre dışı,
Vatandaş artık bıktı,
Malum çevrenin işi.