Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ya millet var ya gayrı,
Gayrının olmaz hayrı,
Millete sadık olan,
Haktan da olmaz ayrı.

Her sonbahar mevsiminde, dökülür yapraklarım,
Dizlerime kadar batar, toprağa ayaklarım,
Odun diye kesilmekte, bedenimden dallarım,
Ölü zannettiniz beni, halbuki ben canlıyım,

Ah babacığım,
Çekip gitmenin sırası mıydı?
Sırası mıydı beni yalnız bırakmanın,
Beni sensiz bırakmanın,
Nasıl kıydın bana,
Nasıl kopabildin benden,

Yüzümü çevirdim, Kabeye doğru,
Kapında beklerim, aftır dileğim,
Duydum bana geldi Rabbimden çağrı,
Kapında beklerim, aftır dileğim,

Günah işlemişsem, elbet bilirim,

Sevdim seni ben gönülden

Sordum bülbülden sümbülden

Bahçedeki beyaz gülden

Diyarbakır etrafı,
Bedendir her tarafı,
Diyarbakırı gezen,
Olur şehir sarrafı,

Diley diley dil canım,

Kahramanlık ancak sana yakışır
Ayla güneş durmuş seni konuşur
Cesaretin senin imanındandır
Bu imanla başın göğe ulaşır

Tahammül sınırın taştı taşıyor

Kaderin yok oyunu, oyun senin oyunun,
Çektiğin her ne varsa, eseridir huyunun,
Nefse yenik düşersen, çekilir bil ki boynun.

Sitem etme kadere,
...Sakın düşme kedere,

Allahtır kalbi okuyan,
Maşukunu hemen bilir,
Kalbinde aşkı dokuyan,
Yalnız Allah'a eğilir.

Allahtan başka ilah yok,

Gezi olmaktan çıktı,
Tefekkür devre dışı,
Vatandaş artık bıktı,
Malum çevrenin işi.