Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sevdim seni ben gönülden

Sordum bülbülden sümbülden

Bahçedeki beyaz gülden

Diyarbakır etrafı,
Bedendir her tarafı,
Diyarbakırı gezen,
Olur şehir sarrafı,

Diley diley dil canım,

O bir mümin, o bir kul, O Hasan Nail Canat,
Yürüdüğü doğru yol, doğru yolda bir sanat,
Nasıl ağlamasındı, elbet ağlar kâinat,

Hasan Nail Canat'ım, verdi canını Hak'ka,
O Hak'ka ulaşmayı, bırakmadı şafaka,

Kaderin yok oyunu, oyun senin oyunun,
Çektiğin her ne varsa, eseridir huyunun,
Nefse yenik düşersen, çekilir bil ki boynun.

Sitem etme kadere,
...Sakın düşme kedere,

Kahramanlık ancak sana yakışır
Ayla güneş durmuş seni konuşur
Cesaretin senin imanındandır
Bu imanla başın göğe ulaşır

Tahammül sınırın taştı taşıyor

Allahtır kalbi okuyan,
Maşukunu hemen bilir,
Kalbinde aşkı dokuyan,
Yalnız Allah'a eğilir.

Allahtan başka ilah yok,

Seviyorsan seveceksin,
Sevmesini bileceksin,
O seni hiç sevmesede,
Seviyorum diyeceksin.

Seven yanar küle döner,

Yeniden bir fakültede, kavga yapmış öğrenciler,
Ne olursunuz yapmayın, geçmişten alınız dersler,
Aklınız var diliniz var, neden konuşmuyorsunuz,
Sorun yok mu, elbette var, kavgayla biter mi dertler,

Ya millet var ya gayrı,
Gayrının olmaz hayrı,
Millete sadık olan,
Haktan da olmaz ayrı.

Gezi olmaktan çıktı,
Tefekkür devre dışı,
Vatandaş artık bıktı,
Malum çevrenin işi.