Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Mütteki miyim bilemem,
Onu tek Allah biliyor,
Hiç kötülük dilemem,
Hak hayır dile diyor.

İnsanoğlu var oldu, bir erkekle dişiden,
O Âdem O Peygamber, belliydi gelişinden,

Anasız ve babasız, yaratıldı balçıktan,
İnsanlara ruhundan, üflemişti Yaradan,

Döndüm her zerre gibi

Çekirdek mihverinde

Döndüm Mevlana gibi

Yeni gün beyaz kagıt,
Herkese selam dagıt,
Barışa ramak kaldı,
Gayrı olmasın agıt.

Müslüman milliyetçi olabilir mi diye sorgulamaktadır bazıları,
Kendine Müslüman diyen bazı kişiler, örnek almaktadırlar Nazileri,
Kuranı Kerimi okuduklarında farklı şeyler yazmaktadır yazıları,
Araştırıldığında görülecek Müslümanların tertemizdir mazileri,

Kana kana su içmiştim
Bilsen ne çok acıkmıştım
İki su bir ekmek imiş
Neden buna inanmıştım

Yine ekmek arıyorum

İnsanlığın hamuru, İstanbul’da yoğruldu,
Kültür ve medeniyet, İstanbul’da doğruldu,
İslam ile İstanbul, taşındı zirvelere,
Fethin adalet mührü, İstanbul’a vuruldu,

Fosfor bombalarıyla, yok edilen masumlar,
Ellerinde taşları, savunma yapmaktalar,
Zulmün payandaları, kızarmıyor yüzleri,
Amerika destekçi, sessiz avrupalılar,

Şu çeşmi siyahın, firakın dinle,
Asuman giryandır, onun derdiyle,
Gurbet elde kaldı, yetimleriyle,

Yetim sevindiren, ganiler nerde,
Elini uzatan, yok mu bu derde.

Senden uzak kaldım,yaşamıyorum,
Üstümden bu hüznü,atamıyorum,
Geceler çok uzun,yatamıyorum,
Yüzünü görmeye,hasretim bu gün.

Hasretim hasretim sana hasretim,