Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Hatıramdan çıkmıyor, boynu bükük bakmıştın,
Gözlerinden gizlice, yaşları akıtmıştın,
Anlatmak istemiştim, çektiğim acıları,
Kanayan yüreğimi, acımadan yakmıştın,

Şu rüyalar da olmassa, seni nerden göreceğim,
Rüyalarımda özgürce, seviyorum diyeceğim,
Pervane ateş misali, dönüyorum etrafında,
Boynumu bükerek senin, önünde diz çökeceğim,

Sonsuza dek sürsün rüya, dokunmayınız rüyama,

Yaşamadım demem, çünkü yaşanmış,
Büyük çoğunluğu geride kalmış,
Anılırken mazi diye anılmış,

Ah o eski günler, yaşadım seni,
Ben seni yaşarken, tükettin beni,

BEN BEN DEĞİLİM ARTIK

Sensiz kalırsa ruhum, anlam yitirir zaman,
Şuurumu kaybeder, hafızam olur duman,
Seni hissedememek, yok olmamın resmidir,
Başağını yitirmış varlığım olur saman.

Kıyameti bilmiyor, kıyametten korkanlar,
Ölümü gören insan, kıyamet nedir anlar.

Çok gezen mi, çok okuyan mı diye sorarlar,
Okuyan okuduğunun farkında değilse,
Gezen de gezisinin amacını bilmezse,
Sonuçta ikisi de kendine göre yorarlar.

Zanneder misin yaprak düşer kendi kendine

Zanneder misin insan olur dengi dengine

Hiç tükenmez sanırsın bakarken servetine

Sensiz hayat bomboş,
Her yer sanki virane

Sana bağlanmak inan,
Etti beni divane

FARKINDAYIM

Günahımın farkındayım, Günahta ısrarım yoktur,
İşlediğim her bir günah,Yürekte zehirli oktur,
Yalnız Hakka sığınmışım, onun mağfireti çoktur,

Çilelerle arkadaş, dertlerle yoldaş oldum,
Ağıt yaktım derdime, gözyaşlarıyla doldum,
Gündüz kabul görmedim, gecelerden kovuldum,

Yordunuz, yordunuz, yordunuz yordunuz beni,
Ezdiniz, ezdiniz, ezdiniz, yorgun bedeni.