Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Hangimiz yaşıyoruz, eksiksiz dinimizi,
Örtmeye çalışırız, kendi eksiğimizi,
Kul görmesin diyoruz, Allah bizi görüyor,
Allah mutlaka bilir, bizim niyetimizi,

Allame kesiliriz, okşayıp nefsimizi,

Okumanız mümkün mü, içimden geçenleri,
Nasıl yargılarsınız, söylenmeyen sözleri,
Çekiniz üstümüzden, mahkum eden gözleri,

İçimdekini bilen, Hak'tan korkmaz mısınız,
Niyetleri bilmeden, insanı suçlarsınız,

Yaşamadım demem, çünkü yaşanmış,
Büyük çoğunluğu geride kalmış,
Anılırken mazi diye anılmış,

Ah o eski günler, yaşadım seni,
Ben seni yaşarken, tükettin beni,

BEN BEN DEĞİLİM ARTIK

Sensiz kalırsa ruhum, anlam yitirir zaman,
Şuurumu kaybeder, hafızam olur duman,
Seni hissedememek, yok olmamın resmidir,
Başağını yitirmış varlığım olur saman.

Çok gezen mi, çok okuyan mı diye sorarlar,
Okuyan okuduğunun farkında değilse,
Gezen de gezisinin amacını bilmezse,
Sonuçta ikisi de kendine göre yorarlar.

Zanneder misin yaprak düşer kendi kendine

Zanneder misin insan olur dengi dengine

Hiç tükenmez sanırsın bakarken servetine

Sensiz hayat bomboş,
Her yer sanki virane

Sana bağlanmak inan,
Etti beni divane

FARKINDAYIM

Günahımın farkındayım, Günahta ısrarım yoktur,
İşlediğim her bir günah,Yürekte zehirli oktur,
Yalnız Hakka sığınmışım, onun mağfireti çoktur,

Kıyameti bilmiyor, kıyametten korkanlar,
Ölümü gören insan, kıyamet nedir anlar.

Sen olmadan dolaşamam,
Bilki sensiz yaşayamam,
Sakın beni sensiz koyma,
Sensizliğe alışamam.