Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Karlar yağmış saçlarıma, farkında mıyım?
Paramparça şu dünyanın, çarkında mıyım?
Toprakların üstünde mi, altında mıyım?

Ben benden de habersizim, var mıdır bilen?
Ayağımdan kaymaktadır, bir bir merdiven.

Bilmem ben mi neşeye,neşe mi bana küskün,
Elemse hep benimle, yürekten bana düşkün,
Çaresi yok bilirim,çekeceğim dertleri,
Öldürecek inan ki,umut vermeyen aşkın.

Bilmem kaderim mi bu,çilelerle yoğrulmak,

Ne olur surat asma, bir tebessüm ediver,
Verdiğim selamları, ne olursun alıver,
Asla hain değilim, ihanet etmem sana,
İhaneti duyarsan, bir çırpıda siliver.

Sensin atar damarda, yüreğe pompalanan,

Neyleyeyim baharda,açan beyaz çiçeği,
Çiçeği koklayacak,olmayınca yanımda,
Neyleyeyim dünyada,yaşam denen gerçeği,
Hayatı paylaşacak,olmayınca yanımda.

Ruhumun ikizisin,bil ki yüreğim dağlı

Kelamullah bize indi, indiği gece Kadir,
Bu ilahi kelam mutlak, Allahtan oldu sadır,
Bu gece mübarek gece, zaman olarak nadir,

Yağdır Ey Rabbülalemin, insanlığa Rahmeti,
Bağrımıza basıyoruz, gönderdiğin Ahmet'i(S.A.V.)

Her gün yeni bir olay, acı üstüne acı,
Ne oldu bize böyle, yapılan kimin harcı,
Gün geçmiyor bir çocuk, kopmasın aileden,
Aile kime gitsin, kimden olsun davacı,

Hangimiz yaşıyoruz, eksiksiz dinimizi,
Örtmeye çalışırız, kendi eksiğimizi,
Kul görmesin diyoruz, Allah bizi görüyor,
Allah mutlaka bilir, bizim niyetimizi,

Allame kesiliriz, okşayıp nefsimizi,

Okumanız mümkün mü, içimden geçenleri,
Nasıl yargılarsınız, söylenmeyen sözleri,
Çekiniz üstümüzden, mahkum eden gözleri,

İçimdekini bilen, Hak'tan korkmaz mısınız,
Niyetleri bilmeden, insanı suçlarsınız,

Senden uzak kaldım,yaşamıyorum,
Üstümden bu hüznü,atamıyorum,
Geceler çok uzun,yatamıyorum,
Yüzünü görmeye,hasretim bu gün.

Hasretim hasretim sana hasretim,

İnsanlığın hamuru, İstanbul’da yoğruldu,
Kültür ve medeniyet, İstanbul’da doğruldu,
İslam ile İstanbul, taşındı zirvelere,
Fethin adalet mührü, İstanbul’a vuruldu,