Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yalan dünyada yok kimsem, kime derdimi dökeyim,
Candan sevenim de yoktur, kimlere boyun bükeyim,
Yok mu bana sahip çıkan, önünde dizler çökeyim,

Ben kimsesiz ben sahipsiz, ağlıyorum için için,
Hem karanlık hem de ıssız, güneş doğmaz bana niçin,

Volkanlar patladı tende,
Fırtınalar esti bende,
Kerbelayı duyduğumda,
Ateş yandı şu bedende,

Ah Hüseyin vah Hüseyin,

Ahlaken çok bozulduk,
Hırsızlıkta yol aldık,
Lastik gibi esnedik,
Yaylar gibi gerildik,
Allahtan uzak kaldık,
Kâr dedik faiz yedik,

Adımız İnsan

İster Hans, ister Haso ister Hasan,,
Müşterek paydamız, insandır insan,
Yürekten dökülen, ortak bir lisan,

Karlar yağmış saçlarıma, farkında mıyım?
Paramparça şu dünyanın, çarkında mıyım?
Toprakların üstünde mi, altında mıyım?

Ben benden de habersizim, var mıdır bilen?
Ayağımdan kaymaktadır, bir bir merdiven.

Senden uzak kaldım,yaşamıyorum,
Üstümden bu hüznü,atamıyorum,
Geceler çok uzun,yatamıyorum,
Yüzünü görmeye,hasretim bu gün.

Hasretim hasretim sana hasretim,

Bilmem ben mi neşeye,neşe mi bana küskün,
Elemse hep benimle, yürekten bana düşkün,
Çaresi yok bilirim,çekeceğim dertleri,
Öldürecek inan ki,umut vermeyen aşkın.

Bilmem kaderim mi bu,çilelerle yoğrulmak,

Ne olur surat asma, bir tebessüm ediver,
Verdiğim selamları, ne olursun alıver,
Asla hain değilim, ihanet etmem sana,
İhaneti duyarsan, bir çırpıda siliver.

Sensin atar damarda, yüreğe pompalanan,

Dön demesen dönmeyecek değirmen
Git demesen inan ki ben seğirmem
Dayak atsan yüzüm geri çevirmem
Sen öğrettin elbet elifi bana

Şu rüyalar da olmassa, seni nerden göreceğim,
Rüyalarımda özgürce, seviyorum diyeceğim,
Pervane ateş misali, dönüyorum etrafında,
Boynumu bükerek senin, önünde diz çökeceğim,

Sonsuza dek sürsün rüya, dokunmayınız rüyama,