Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Meşhur sarmısağın elbet bilirim
Acıdır biberin yiyebilirim
Düşmanlar çatlasın gülebilirim
Namlısın şanlısın sen Maraşımsın

Sır menzelet barajı hayat kaynağı

Dinim cinsim ve kavmim, beni ben eden kimlik,
İnkarı tenzil eder, boynuma olur ilmik.
Kendine saygı duyan, yargılamaz kimseyi,
Kendimi yargılarım, ele yapmam hakimlik.

Maddenin iflasıdır KIYAMET,
Namaz kıl rüku secde kıyam et,
Maddenin ve mananın sahibi,
Deki O hem Ehaddir hem Samed.

Kendi düşen ağlamazmış,
Düştüğünden ders almazmış,
Suç samur kürkü olsa da,
Kimse onu sırtlamazmış.

Doğacak olan güneş, doğma anını bekler,
Her doğan bebek mutlak, sürünerek emekler,
Balçıklarla sıvanmaz, güneş gibi gerçekler,
Yalnız Hak'tan istenir, mağfiret ve dilekler.

Bütün peygamberleri bilir ve anlatırdı

Güzel anlatımını herkese dinletirdi

İstikbale bu millet umutla bakacaktır

İstiklalin simgesi ay yıldız olacaktır

Allaha güvenmişsek ve O na inanmışsak

GÜNLER ŞARKISIZ

Şarkılara neden senin sitemin,
Dönüp de kendini hemen sorgula,
Düştüğün durumdan, bel ki matemin,
Kendi sorununu dön de algıla.

Dayı dayı dayı dayı,
Başımdan sen al kadayı,
Defet bendeki belayı,
Gecikmeden et duayı.
Dayı dayı dayı dayı.

Her zerrede sen varsın,
Her mümine sen yarsın,
Gizli saklım olamaz,
Ne söylesem duyarsın.